🖍 توهم کمبود متخصص در وزارت
💡 چرا وقتی عمر مفید متخصص را دو سال قرار دهید، کمبود آن دائمی خواهد بود
✍️ به قلم دکتر حامد یحییزاده
------------------
در خلال سالیان دراز، این خاطره از مسئول نظافت آزمایشگاه در ذهنم باقی مانده است. روزی یکی از بیماران به او مراجعه کرده و پرسید: قبله کدوم طرفه؟
او بلادرنگ سوال کرد: برای چه کسی؟
شلیک خنده حضار، صدای او را خاموش کرد اما چراغی که بداهه او در ذهنم افروخت هنوز نمرده و نوری ساطع میکند که باید شما را در آن سهیم کنم.
کشور از کمبود پزشک متخصص رنج میبرد!
معاون درمان وزیر بهداشت، اظهار کرد: "در کشور کمبود پزشک متخصص داریم و در شهرهایی مثل بردسکن که از مرکز فاصله دارند، مشکلات بیشتر خود را نشان میدهد."
پیشتر میاندیشیدم که ماهیت سلطه طلبانهٔ وزارت بهداشت این توهم را تثبیت کرده که خود را با پزشکی کشور مساوی میداند و مشکلات خود را، معضلات مُلک قلمداد میکند. اما اظهارات این چنانی نشان میدهد که رابطه تساوی برقرار نیست، بلکه وزارت خود را بزرگتر از سیستم پزشکی و بهداشتی کشور میداند و اصلا وقعی نمیگذارد که هزاران سال قبل، اولین نسل از فلاسفه گفتند: "جزء نمیتواند از کل بزرگتر باشد"
کشور از کمبود «وزارت متخصص» رنج میبرد!
اما مسئله کمبود متخصص، از طریق نظریه مجموعهها حل و فصل نمیشود. تعریف وزارت بهداشت از پزشک متخصص «نیروی طرحی» رایگانی است که چند سالی گاری شکسته وزارت را یدک میکشد و پس از آن، چون اقلام یکبار مصرف به گوشهایی پرتاب میشود. از این نقطه به بعد پزشکی و پزشک، ارتباطی به وزارت ندارد حتی اگر پزشک متخصص بخواهد در محرومترین نقطه کشور به کار بپردازد.
خنده مرد ساده دل قصهٔ من، لجام گسیخته به ریسه میرود که: کمبود متخصص برای که؟
و اما بُهت ما پایانی ندارد. آیا قبلهٔ وزارت بهداشت، پزشکی کشور و قاطبه ملت ایران است؟ یا وعدههای پوچی که مانند چک بیمحل، صادر شده و ابراهیم نبی را میجوید تا قبله را از «بتهای تراشیده از اوهام» مطهر سازد.
#hy
@Autopsy
💡 چرا وقتی عمر مفید متخصص را دو سال قرار دهید، کمبود آن دائمی خواهد بود
✍️ به قلم دکتر حامد یحییزاده
------------------
در خلال سالیان دراز، این خاطره از مسئول نظافت آزمایشگاه در ذهنم باقی مانده است. روزی یکی از بیماران به او مراجعه کرده و پرسید: قبله کدوم طرفه؟
او بلادرنگ سوال کرد: برای چه کسی؟
شلیک خنده حضار، صدای او را خاموش کرد اما چراغی که بداهه او در ذهنم افروخت هنوز نمرده و نوری ساطع میکند که باید شما را در آن سهیم کنم.
کشور از کمبود پزشک متخصص رنج میبرد!
معاون درمان وزیر بهداشت، اظهار کرد: "در کشور کمبود پزشک متخصص داریم و در شهرهایی مثل بردسکن که از مرکز فاصله دارند، مشکلات بیشتر خود را نشان میدهد."
پیشتر میاندیشیدم که ماهیت سلطه طلبانهٔ وزارت بهداشت این توهم را تثبیت کرده که خود را با پزشکی کشور مساوی میداند و مشکلات خود را، معضلات مُلک قلمداد میکند. اما اظهارات این چنانی نشان میدهد که رابطه تساوی برقرار نیست، بلکه وزارت خود را بزرگتر از سیستم پزشکی و بهداشتی کشور میداند و اصلا وقعی نمیگذارد که هزاران سال قبل، اولین نسل از فلاسفه گفتند: "جزء نمیتواند از کل بزرگتر باشد"
کشور از کمبود «وزارت متخصص» رنج میبرد!
اما مسئله کمبود متخصص، از طریق نظریه مجموعهها حل و فصل نمیشود. تعریف وزارت بهداشت از پزشک متخصص «نیروی طرحی» رایگانی است که چند سالی گاری شکسته وزارت را یدک میکشد و پس از آن، چون اقلام یکبار مصرف به گوشهایی پرتاب میشود. از این نقطه به بعد پزشکی و پزشک، ارتباطی به وزارت ندارد حتی اگر پزشک متخصص بخواهد در محرومترین نقطه کشور به کار بپردازد.
خنده مرد ساده دل قصهٔ من، لجام گسیخته به ریسه میرود که: کمبود متخصص برای که؟
و اما بُهت ما پایانی ندارد. آیا قبلهٔ وزارت بهداشت، پزشکی کشور و قاطبه ملت ایران است؟ یا وعدههای پوچی که مانند چک بیمحل، صادر شده و ابراهیم نبی را میجوید تا قبله را از «بتهای تراشیده از اوهام» مطهر سازد.
#hy
@Autopsy