🖍 نظام فئودالیته پزشکی
💡 چگونه از پاکترین فرزندان کوروشِ دادگر بهرهکشی میشود
✍️ به قلم دکتر حامد یحییزاده
--------------
هخامنشیان اولین رادمردانی بودند که مُهر ممنوعیت بر نظامِ بردگی نهادند. بر کتیبهٔ پدر آریایها نوشته شده است: "من کورش بزرگ، حتی برای ساخت دیوار حقوق پرداختم و به بردهگیری پایان دادم." از این رو، منشورِ کوروش به نشانهٔ اوج بشردوستی، سر در سازمان ملل را مزین ساخته است. تمامی خاندان هخامنشیان، حرمت انسان را مقدس میشمردند.
در تطور تاریخ، ظهور نظام فئودالی رابطهٔ زورگویان با نیروی موّلد جامعه را اندکی تلطیف کرد. فئودالیته طراح نداشت و از آشفتگی اجتماعی سقوطِ امپراتوری روم سر برآورد. سرزمینهای اروپای قرون وسطای، محیط مساعدی را برای رشد و نمو آن مهیا نمود. این نوشتار نشان میدهد، رابطه وزارت بهداشت و زائده اداری آن یعنی نظام پ با پزشکان ایرانی، بر اساس یک آشفتگی شکل گرفت و اکنون عفنِ نظام پوسیدهٔ ارباب رعیتی (سِرفداری) از آن به مشام میرسد.
(serf: لغتی از ریشه فرانسه قرون پانزدهم)
تمایز یک سرف (تقریبا معادل رعیت) از برده در این بود که مالک، اختیار جان سرف را در دست نداشت و سرف مستقلاً و جداگانه فروخته نمیشد. هر سرف با زنجیری متولد میشد که او را به زمین متصل میکرد و ابزار تولید و ارتزاق، همچون طوقِ لعنت تا ابد بر گردن وی بود. رعیت معنی آزادی را نمیدانست او حقِ ترک مِلک اربابی را نداشت و همراه با زمین به فروش میرسید. فئودال میزان درآمد، نوع کار و محل زندگی او را تعیین میکرد. توسعه نظام ارباب رعیتی، برای سودجویان فرصتی پدید آورد تا «دلالی زمین و رعیت» یا سرفداری را به یک پیشهٔ مستقل تبدیل کنند. سرفدارها در زمان جنگ، رعیت را بعنوان سرباز در اختیار پادشاهان ماجراجو قرار میدادند.
نظام حاکم بر پزشکی کشور، مطالبات پایان ناپذیری از اطباء دارد که بازتاب مشکلات کشور نیست، بلکه زاییدهٔ رابطه انگلی فیمابین است. ما با جُرم نخبه بودن و هوشمندی که ابزار تولید در دنیای نوین است به دنیا آمدیم. فرهنگ ایرانی، تیر «عشق خدمت به مردم» را بر قلب ما نشاند و به جُرم عاشقی، دچار سرفدارِ قهّاری به نام نظام پ شدیم. او ما را به ارباب (وزارت بهداشت) واگذار کرده و ما بهره و نزول مالکانه را ادا میکنیم تا به خیال خود از سلطه رها شویم، اما زهی خیال باطل. بیگاری کردن برای طرح، وثیقه آزادی ما را تأدیه نمیکند، نظام پ چنگالهای خود را تا عمق در گوشت ما فرو برده است. ابزار ما یعنی پروانه مطب، طوق لعنتی است که سر رشته آن به دست سرفدار افتاده و ما را رعیتوار به هر وضعیت و محلی مجبور خواهد ساخت.
آیا شرایطی که باید تحمل کرد و دَم برنیاورد پایانی دارد؟ طرح، امتیاز مطب، بازآموزی، انحصار جغرافیایی محدوده تاسیس مطب، فقدان سندیکا و حقوق حرفهای، پرداخت حق عضویت، کار رایگان در دوران رزیدنتی، عدم وجود بیمه، فقدان قانون حمایتی کار، عدم امنیت شغلی، اجبار به تعهد هیات علمی برای تحصیل فوق تخصص، نقض حقوق قضایی در دادرسی حرفهای (که مثال بارز آن تعدد مراجع شكايت و امكان تكرار طرح دعوا در چند مرجع است) و خِفت سربازیِ بیمواجب اخیر برای فضاحتی به نام طرح تحول سلامت.
بوی گندم مال من، هرچی که دارم مال تو
یه وجب خاک مال من، هرچی میکارم مال تو...
(شهیار قنبری)
#hy
@Autopsy7
💡 چگونه از پاکترین فرزندان کوروشِ دادگر بهرهکشی میشود
✍️ به قلم دکتر حامد یحییزاده
--------------
هخامنشیان اولین رادمردانی بودند که مُهر ممنوعیت بر نظامِ بردگی نهادند. بر کتیبهٔ پدر آریایها نوشته شده است: "من کورش بزرگ، حتی برای ساخت دیوار حقوق پرداختم و به بردهگیری پایان دادم." از این رو، منشورِ کوروش به نشانهٔ اوج بشردوستی، سر در سازمان ملل را مزین ساخته است. تمامی خاندان هخامنشیان، حرمت انسان را مقدس میشمردند.
در تطور تاریخ، ظهور نظام فئودالی رابطهٔ زورگویان با نیروی موّلد جامعه را اندکی تلطیف کرد. فئودالیته طراح نداشت و از آشفتگی اجتماعی سقوطِ امپراتوری روم سر برآورد. سرزمینهای اروپای قرون وسطای، محیط مساعدی را برای رشد و نمو آن مهیا نمود. این نوشتار نشان میدهد، رابطه وزارت بهداشت و زائده اداری آن یعنی نظام پ با پزشکان ایرانی، بر اساس یک آشفتگی شکل گرفت و اکنون عفنِ نظام پوسیدهٔ ارباب رعیتی (سِرفداری) از آن به مشام میرسد.
(serf: لغتی از ریشه فرانسه قرون پانزدهم)
تمایز یک سرف (تقریبا معادل رعیت) از برده در این بود که مالک، اختیار جان سرف را در دست نداشت و سرف مستقلاً و جداگانه فروخته نمیشد. هر سرف با زنجیری متولد میشد که او را به زمین متصل میکرد و ابزار تولید و ارتزاق، همچون طوقِ لعنت تا ابد بر گردن وی بود. رعیت معنی آزادی را نمیدانست او حقِ ترک مِلک اربابی را نداشت و همراه با زمین به فروش میرسید. فئودال میزان درآمد، نوع کار و محل زندگی او را تعیین میکرد. توسعه نظام ارباب رعیتی، برای سودجویان فرصتی پدید آورد تا «دلالی زمین و رعیت» یا سرفداری را به یک پیشهٔ مستقل تبدیل کنند. سرفدارها در زمان جنگ، رعیت را بعنوان سرباز در اختیار پادشاهان ماجراجو قرار میدادند.
نظام حاکم بر پزشکی کشور، مطالبات پایان ناپذیری از اطباء دارد که بازتاب مشکلات کشور نیست، بلکه زاییدهٔ رابطه انگلی فیمابین است. ما با جُرم نخبه بودن و هوشمندی که ابزار تولید در دنیای نوین است به دنیا آمدیم. فرهنگ ایرانی، تیر «عشق خدمت به مردم» را بر قلب ما نشاند و به جُرم عاشقی، دچار سرفدارِ قهّاری به نام نظام پ شدیم. او ما را به ارباب (وزارت بهداشت) واگذار کرده و ما بهره و نزول مالکانه را ادا میکنیم تا به خیال خود از سلطه رها شویم، اما زهی خیال باطل. بیگاری کردن برای طرح، وثیقه آزادی ما را تأدیه نمیکند، نظام پ چنگالهای خود را تا عمق در گوشت ما فرو برده است. ابزار ما یعنی پروانه مطب، طوق لعنتی است که سر رشته آن به دست سرفدار افتاده و ما را رعیتوار به هر وضعیت و محلی مجبور خواهد ساخت.
آیا شرایطی که باید تحمل کرد و دَم برنیاورد پایانی دارد؟ طرح، امتیاز مطب، بازآموزی، انحصار جغرافیایی محدوده تاسیس مطب، فقدان سندیکا و حقوق حرفهای، پرداخت حق عضویت، کار رایگان در دوران رزیدنتی، عدم وجود بیمه، فقدان قانون حمایتی کار، عدم امنیت شغلی، اجبار به تعهد هیات علمی برای تحصیل فوق تخصص، نقض حقوق قضایی در دادرسی حرفهای (که مثال بارز آن تعدد مراجع شكايت و امكان تكرار طرح دعوا در چند مرجع است) و خِفت سربازیِ بیمواجب اخیر برای فضاحتی به نام طرح تحول سلامت.
بوی گندم مال من، هرچی که دارم مال تو
یه وجب خاک مال من، هرچی میکارم مال تو...
(شهیار قنبری)
#hy
@Autopsy7