1 - 14 - چشمان بدون چهره
(فرانسوی: Les yeux sans visage) فیلمی فرانسوی-ایتالیایی در سال ۱۹۶۰ به کارگردانی ژرژ فرانژو و بازی پیر براسور و آلیدا والی است؛ که بر اساس رمانی به همین نام، از ژان رودون ساخته شد.در طول تهیه فیلم، استانداردهای سانسور اروپا در نظر گرفته شد؛ با استفاده از لحن مناسب، کم کردن خشونت و حذف کردن شخصیت "دانشمند دیوانه". علیرغم اینکه این فیلم از فیلترهای استاندارد اروپا گذر کرده بود ولی بعد از انتشار آن چالشهایی را در اروپا رقم زد. نگرشها از تشویق و ستودن به انزجار و اشمئزاز تبدیل شد. این فیلم اولین اکران آمریکایی خود را در سال ۱۹۶۲ تحت عنوان "اتاق ترس دکتر فاستوس"، به صورت صداگذاری شده و ویرایش شده، به دست آورد. در ایالات متّحده، این فیلم به صورت "دابل فیچر" (مدیر سینماها گاهی اوقات دو تا فیلم را به قیمت یک فیلم برای دیدن قرار میدادند) با فیلم "منستر (۱۹۵۹)" اکران شد. اولین واکنشها نسبت به فیلم چندان مثبت نبود، اما بعد از انتشار در پخش خانگی بر شهرت و اعتبارش افزوده شد. منتقدین، این فیلم را به علت طبیعت شاعرانه و تأثیرگذاری روی دیگر فیلمسازان، ستایش و تقدیر کردهاند.
@Cinema_New_Wave
(فرانسوی: Les yeux sans visage) فیلمی فرانسوی-ایتالیایی در سال ۱۹۶۰ به کارگردانی ژرژ فرانژو و بازی پیر براسور و آلیدا والی است؛ که بر اساس رمانی به همین نام، از ژان رودون ساخته شد.در طول تهیه فیلم، استانداردهای سانسور اروپا در نظر گرفته شد؛ با استفاده از لحن مناسب، کم کردن خشونت و حذف کردن شخصیت "دانشمند دیوانه". علیرغم اینکه این فیلم از فیلترهای استاندارد اروپا گذر کرده بود ولی بعد از انتشار آن چالشهایی را در اروپا رقم زد. نگرشها از تشویق و ستودن به انزجار و اشمئزاز تبدیل شد. این فیلم اولین اکران آمریکایی خود را در سال ۱۹۶۲ تحت عنوان "اتاق ترس دکتر فاستوس"، به صورت صداگذاری شده و ویرایش شده، به دست آورد. در ایالات متّحده، این فیلم به صورت "دابل فیچر" (مدیر سینماها گاهی اوقات دو تا فیلم را به قیمت یک فیلم برای دیدن قرار میدادند) با فیلم "منستر (۱۹۵۹)" اکران شد. اولین واکنشها نسبت به فیلم چندان مثبت نبود، اما بعد از انتشار در پخش خانگی بر شهرت و اعتبارش افزوده شد. منتقدین، این فیلم را به علت طبیعت شاعرانه و تأثیرگذاری روی دیگر فیلمسازان، ستایش و تقدیر کردهاند.
@Cinema_New_Wave