تو به من میگی پرخاشگر،ناامید،اخلاقم مورد پسندت نیست و..
ولی فقط من خودمم که میدونم چقد دارم زیر بار سنگین گذشته،حال،آینده لِه میشم!
از یه طرف گذشته داره اذیتم میکنه
از یه طرف فکر آینده‌ای که هیچی ازش معلوم نیست!
از یه طرفم حالی که نمیتونم درست زندگی بکنمش..
درحالی که به بهترین شکل ممکن میتونستم زندگی بکنمش.
نمیخوام کسی‌رو مقصر بدونم ها نه اصلا،ولی من زندگیم میتونست خیلی بهتر از این بشه و نشد
این داره عذابم میده.
من سهمم از این دنیا با این سن کم این نبود.