𝐅𝐨𝐫 ↬「 @callmeredpaw 」
هودیش رو به همراه کت جینش تنش کرد و هدفون مشکی رنگش رو روی موهای قهوه ایش گذاشت.
از خونه بیرون اومد پلی لیست مورد علاقه ش رو پلی کرد و راه محل کارش رو پیش گرفت.
تموم طول مسیر حواسش رو جمع کرده بود که تنش به کدوم از آدمایی که اطرافش میدید نخوره و حتی اگه کسی باهاش گرم میگرفت جوابش رو نمیداد.
این تقصیر اون نبود که از جمعیت بیرون میترسید، این فقط بخاطر این بود که اون دنیا رو طوری میدید که بقیه آدما نمیدیدن.
سیاه و سفید، تنها رنگ هایی که چشمهای مینهو تشخیص میداد فقط همین رنگ ها بود. همه چیز تکراری و بی روح بود طوری که حتی رنگ وسایلی که میخرید رو نمیشناخت.
با رسیدن به شرکتی که داخلش کار میکرد سوار آسانسور شد و با تکیه دادن سرت به دیواره اسانسور منتظر رسیدنش به طبقه ی مورد نظر شد.
با ورودش به شرکت سمت میز کارش رفت که پرونده ی جدیدی رو روی میزش دید.
+اون رزومه و مدارک یه کارآموز جدیده، باید آموزشش بدی مینهو.
با نگاه به سونبه ش نفسش رو با بیحوصلگی بیرون داد و اروم پرسید.
_الان کجاست؟
با اشاره ی سونبه ش به اتاق کپی رزومه رو برداشت و سمت اون اتاق رفت. بلافاصله با باز کردن در شخص دیگه ای هم در رو از پشت باز کرد و اون دو نفر چشم تو چشم شدن.
پسری با موهای طلایی، پوست روشن، لبهای قرمز رنگ و...... صبر کن.. من دارم چی میبینم؟ پلک هاش و چند بار باز و بسته کرد و نفسش رو بیرون فرستاد. اینا... اینا رنگن؟
تو دنیایی که همه چیز برای مینهو سیاه و سفید بود رنگ پوست و لباسهای اون پسر برای مینهو تازگی داشت. مینهو میتونست زیبایی بیش از اندازه ای رو جلوش ببینه که واقعا با همه ی آدما و موجودات متفاوت بود.
هیونجین با دیدن چهره ی لینو که انگار محوش شده بود سرش رو پایین انداخت ولی با دیدن رزومه ش که دست مینهو بود متوجه شد که چرا به اونجا اومده. سریع تعظیم کرد و خودش رو معرفی کرد.
+سونبه نیم، من هوانگ هیونجین کارآموز جدید هستم، 21 سالمه و اومدم اینجا تا آموزش ببینم.
مینهو لبخند خاصی روی لبش نشوند و برای اولین بار دستش رو برای لمس کسی بلند کرد.
دست راستش رو روبروی هیونجین گرفت و سرش رو تکون داد.
_من لی مینهو ام، 24 سالمه و اینجا مسئول آموزش دادن توام. تا جایی که بتونم برای آموزش دیدنت بهت کمک میکنم هیونجین، به من اعتماد کن.
هیونجین با لبخند گرمی دست سرد سونبه ش رو بین دوتا دستش گرفت و تعظیم کوتاهی به نشونه ی احترام بهش گذاشت.
شروع یک شغل جدید و یک احساس جدید کاری بود که ماموریت مینهو و هیونجین رو برای ادامه ی زندگیشون تکمیل میکرد.
هودیش رو به همراه کت جینش تنش کرد و هدفون مشکی رنگش رو روی موهای قهوه ایش گذاشت.
از خونه بیرون اومد پلی لیست مورد علاقه ش رو پلی کرد و راه محل کارش رو پیش گرفت.
تموم طول مسیر حواسش رو جمع کرده بود که تنش به کدوم از آدمایی که اطرافش میدید نخوره و حتی اگه کسی باهاش گرم میگرفت جوابش رو نمیداد.
این تقصیر اون نبود که از جمعیت بیرون میترسید، این فقط بخاطر این بود که اون دنیا رو طوری میدید که بقیه آدما نمیدیدن.
سیاه و سفید، تنها رنگ هایی که چشمهای مینهو تشخیص میداد فقط همین رنگ ها بود. همه چیز تکراری و بی روح بود طوری که حتی رنگ وسایلی که میخرید رو نمیشناخت.
با رسیدن به شرکتی که داخلش کار میکرد سوار آسانسور شد و با تکیه دادن سرت به دیواره اسانسور منتظر رسیدنش به طبقه ی مورد نظر شد.
با ورودش به شرکت سمت میز کارش رفت که پرونده ی جدیدی رو روی میزش دید.
+اون رزومه و مدارک یه کارآموز جدیده، باید آموزشش بدی مینهو.
با نگاه به سونبه ش نفسش رو با بیحوصلگی بیرون داد و اروم پرسید.
_الان کجاست؟
با اشاره ی سونبه ش به اتاق کپی رزومه رو برداشت و سمت اون اتاق رفت. بلافاصله با باز کردن در شخص دیگه ای هم در رو از پشت باز کرد و اون دو نفر چشم تو چشم شدن.
پسری با موهای طلایی، پوست روشن، لبهای قرمز رنگ و...... صبر کن.. من دارم چی میبینم؟ پلک هاش و چند بار باز و بسته کرد و نفسش رو بیرون فرستاد. اینا... اینا رنگن؟
تو دنیایی که همه چیز برای مینهو سیاه و سفید بود رنگ پوست و لباسهای اون پسر برای مینهو تازگی داشت. مینهو میتونست زیبایی بیش از اندازه ای رو جلوش ببینه که واقعا با همه ی آدما و موجودات متفاوت بود.
هیونجین با دیدن چهره ی لینو که انگار محوش شده بود سرش رو پایین انداخت ولی با دیدن رزومه ش که دست مینهو بود متوجه شد که چرا به اونجا اومده. سریع تعظیم کرد و خودش رو معرفی کرد.
+سونبه نیم، من هوانگ هیونجین کارآموز جدید هستم، 21 سالمه و اومدم اینجا تا آموزش ببینم.
مینهو لبخند خاصی روی لبش نشوند و برای اولین بار دستش رو برای لمس کسی بلند کرد.
دست راستش رو روبروی هیونجین گرفت و سرش رو تکون داد.
_من لی مینهو ام، 24 سالمه و اینجا مسئول آموزش دادن توام. تا جایی که بتونم برای آموزش دیدنت بهت کمک میکنم هیونجین، به من اعتماد کن.
هیونجین با لبخند گرمی دست سرد سونبه ش رو بین دوتا دستش گرفت و تعظیم کوتاهی به نشونه ی احترام بهش گذاشت.
شروع یک شغل جدید و یک احساس جدید کاری بود که ماموریت مینهو و هیونجین رو برای ادامه ی زندگیشون تکمیل میکرد.