𝐅𝐨𝐫 ↬「 @myCastllex 」
" رزومه ش رو روی میز کوبید و قراردادی که هنوز امضا نشده بود رو جلوی چشماش تیکه پاره کرد و با چشمای قرمز و عصبانیت زیاد بلند داد زد:" تو اخراجی!"
بومگیو بغضش رو قورت داد و قبل از اینکه اشکهاش سرازیر بشن با برداشتن پرونده ش وسایلش رو هم برداشت و از شرکت بیرون زد.
با رسیدن به اولین سطل زباله تموم وسایلش رو داخلش خالی کرد و با گرفتن تلفن همراهش توی مشتش تموم راه تا رودخانه ی هان رو دوید. با رسیدن به نرده های محافظ رود خونه با زانوهایی که بخاطر مسافت زیاد دیگه حسشون نمیکرد روی زمین افتاد و به نرده ها چنگ زد. اشکهاش بالاخره راهی برای بیرون ریختن پیدا کردن و با صدای بلندی شروع به گریه کرد.
مردمی که از کنارش رو میشدن هرکدوم بدون احساسی نگاهش میکردن، بعضی تمسخر میکردن و بعضی با تکون دادن سرشون میگذشتن.
کی حال و روز جوون 19 ساله ای که پدرش بخاطر بدهی های قمار جونش رو از دست داده بود و مادرش که بخاطر بیماری سختش از پا افتاده بود و اون مجبور بود خرجش رو در بیارهدرک میکرد؟ مردم هرکدوم مشکل خودشون رو داشتن ولی این زندگی برای بومگیو بیش از اندازه طاقت فرسا بود.
بعد از مدتی سر پا ایستاد و سعی کرد تا نفس های بریده بریده ش رو بیرون بفرسته و با ترس زیادی تصمیم به پایان دادن به زندگیش گرفت.
پاش رو از لبه نرده ها رد کرد ولی قبل از اینکه کامل رد بشه و خودش رو داخل رودخونه پرت کنه دستای قدرتمندی بدن سبکش رو بغل گرفت و اونو سمت خودش کشید.
با پرت شدنش روی زمین صدای آخ بلندی شنید و با تعجب از پشت نگاه تارش به فردی که خودش رو سپر بومگیو کرده بود تا پسرک به زمین برخورد نکنه نگاه کرد.
بدنش کامل روی اون فرد افتاده بود و اگه اون یه ادم استخونی تر بود تا الان حتما یه جاییش شکسته بود.
+نمیخوای از روم پاشی؟ له شدم بابا چقد سنگینی.
با شرمندگی هق هقش رو کنترل کرد و از روی اون پسر بلند و به نرده ها تکیه داد و زانوهاش رو توی بغلش جمع کرد.
_چی میخوای ازم؟ برای چی کشیدیم پایین؟
پسری که تازه از روی زمین بلند شد و خودش رو میتکوند نگاه زیر چشمی ای به بومگیو انداخت و بعد دوباره جلوش زانو زد.
+میخواستی بمیری؟
با حالت تمسخر این سوال رو پرسید ولی تنها واکنش بومگیو فقط چرخوندن صورتش به سمت دیگه و پاک کردن رد اشکاش بود.
+ببین میخوای بمیری اشکال نداره ولی به اون بدبختایی که جسد باد کرده و آش و لاشت رو بعد از چند روز از آب بیرون میکشن یا اون. بدبختی که بخاطر له لورده شدن صورتت باید جسدت رو کالبد شکافی کنه تا بفهمه کی ای فکر کردی؟
بومگیو با فکر به اتفاقات بعد از مرگش با حالت چندشی نگاهش رو سمت اون پسر برگردوند و حالا انگار متوجه چیز دیگه ای شده باشه سکوت کرد. چهره ی خوش تراش و زیبایی که مقابلش بود باعث میشد تا زبونش باز نشه و نتونه حرفی بزنه پس تو سکوت به زیبایی مقابلش خیره شد.
+به چی زل زدی؟ زبون نداری لالی؟
بومگیو با عصبانیت زبونش رو بهش نشون داد و از جاش بلند شد. "
با یادآوری خاطره ی روز آشناییشون نگاه عاشقش رو روی دوست پسرش زوم کرده بود و هرچقدر که یونجون برای جلب توجهش دست تکون میداد، بی حرکت نشسته بود. یونجون بخاطر بی حرکت موندن بومگیو خنده ای کرد و تو صورتش فوت کرد.
+میدونم خوشگلم ولی مجبور نیستی اينطوری نگام کنی.
خنده ی بلند بومگیو حتی باعث خنده ی خودش هم شد و اینبار دوست پسرش رو توی بغلش کشید.
+چرا اینطوری نگام میکنی؟
_میدونی؟ از اولین روزی که همدیگه رو دیدیم و جونم رو نجات دادی تا الان لحظه به لحظه شاد زندگی کردم.
دستاش رو دور گردن یونجون حلقه کرد و نگاهش رو بین چشمهای براق و گیرای دوست پسرش چرخوند.
_تو نقطه ی شروع زندگی من شدی، حالا بذار تا بهت بگم فردا صدمین روز با هم بودن من و تو و ششمین ماه آشناییمونه، ممکنه فردای مشترکمون رو باهم جشن بگیریم؟
لبخندی روی لبهای یونجون نشست و پیشونیش رو روی شونه ی عشق کوچولوش گذاشت.
+دلم میخواد هرروز زندگیم رو برای ورود تو بهش جشن بگیرم.
" رزومه ش رو روی میز کوبید و قراردادی که هنوز امضا نشده بود رو جلوی چشماش تیکه پاره کرد و با چشمای قرمز و عصبانیت زیاد بلند داد زد:" تو اخراجی!"
بومگیو بغضش رو قورت داد و قبل از اینکه اشکهاش سرازیر بشن با برداشتن پرونده ش وسایلش رو هم برداشت و از شرکت بیرون زد.
با رسیدن به اولین سطل زباله تموم وسایلش رو داخلش خالی کرد و با گرفتن تلفن همراهش توی مشتش تموم راه تا رودخانه ی هان رو دوید. با رسیدن به نرده های محافظ رود خونه با زانوهایی که بخاطر مسافت زیاد دیگه حسشون نمیکرد روی زمین افتاد و به نرده ها چنگ زد. اشکهاش بالاخره راهی برای بیرون ریختن پیدا کردن و با صدای بلندی شروع به گریه کرد.
مردمی که از کنارش رو میشدن هرکدوم بدون احساسی نگاهش میکردن، بعضی تمسخر میکردن و بعضی با تکون دادن سرشون میگذشتن.
کی حال و روز جوون 19 ساله ای که پدرش بخاطر بدهی های قمار جونش رو از دست داده بود و مادرش که بخاطر بیماری سختش از پا افتاده بود و اون مجبور بود خرجش رو در بیارهدرک میکرد؟ مردم هرکدوم مشکل خودشون رو داشتن ولی این زندگی برای بومگیو بیش از اندازه طاقت فرسا بود.
بعد از مدتی سر پا ایستاد و سعی کرد تا نفس های بریده بریده ش رو بیرون بفرسته و با ترس زیادی تصمیم به پایان دادن به زندگیش گرفت.
پاش رو از لبه نرده ها رد کرد ولی قبل از اینکه کامل رد بشه و خودش رو داخل رودخونه پرت کنه دستای قدرتمندی بدن سبکش رو بغل گرفت و اونو سمت خودش کشید.
با پرت شدنش روی زمین صدای آخ بلندی شنید و با تعجب از پشت نگاه تارش به فردی که خودش رو سپر بومگیو کرده بود تا پسرک به زمین برخورد نکنه نگاه کرد.
بدنش کامل روی اون فرد افتاده بود و اگه اون یه ادم استخونی تر بود تا الان حتما یه جاییش شکسته بود.
+نمیخوای از روم پاشی؟ له شدم بابا چقد سنگینی.
با شرمندگی هق هقش رو کنترل کرد و از روی اون پسر بلند و به نرده ها تکیه داد و زانوهاش رو توی بغلش جمع کرد.
_چی میخوای ازم؟ برای چی کشیدیم پایین؟
پسری که تازه از روی زمین بلند شد و خودش رو میتکوند نگاه زیر چشمی ای به بومگیو انداخت و بعد دوباره جلوش زانو زد.
+میخواستی بمیری؟
با حالت تمسخر این سوال رو پرسید ولی تنها واکنش بومگیو فقط چرخوندن صورتش به سمت دیگه و پاک کردن رد اشکاش بود.
+ببین میخوای بمیری اشکال نداره ولی به اون بدبختایی که جسد باد کرده و آش و لاشت رو بعد از چند روز از آب بیرون میکشن یا اون. بدبختی که بخاطر له لورده شدن صورتت باید جسدت رو کالبد شکافی کنه تا بفهمه کی ای فکر کردی؟
بومگیو با فکر به اتفاقات بعد از مرگش با حالت چندشی نگاهش رو سمت اون پسر برگردوند و حالا انگار متوجه چیز دیگه ای شده باشه سکوت کرد. چهره ی خوش تراش و زیبایی که مقابلش بود باعث میشد تا زبونش باز نشه و نتونه حرفی بزنه پس تو سکوت به زیبایی مقابلش خیره شد.
+به چی زل زدی؟ زبون نداری لالی؟
بومگیو با عصبانیت زبونش رو بهش نشون داد و از جاش بلند شد. "
با یادآوری خاطره ی روز آشناییشون نگاه عاشقش رو روی دوست پسرش زوم کرده بود و هرچقدر که یونجون برای جلب توجهش دست تکون میداد، بی حرکت نشسته بود. یونجون بخاطر بی حرکت موندن بومگیو خنده ای کرد و تو صورتش فوت کرد.
+میدونم خوشگلم ولی مجبور نیستی اينطوری نگام کنی.
خنده ی بلند بومگیو حتی باعث خنده ی خودش هم شد و اینبار دوست پسرش رو توی بغلش کشید.
+چرا اینطوری نگام میکنی؟
_میدونی؟ از اولین روزی که همدیگه رو دیدیم و جونم رو نجات دادی تا الان لحظه به لحظه شاد زندگی کردم.
دستاش رو دور گردن یونجون حلقه کرد و نگاهش رو بین چشمهای براق و گیرای دوست پسرش چرخوند.
_تو نقطه ی شروع زندگی من شدی، حالا بذار تا بهت بگم فردا صدمین روز با هم بودن من و تو و ششمین ماه آشناییمونه، ممکنه فردای مشترکمون رو باهم جشن بگیریم؟
لبخندی روی لبهای یونجون نشست و پیشونیش رو روی شونه ی عشق کوچولوش گذاشت.
+دلم میخواد هرروز زندگیم رو برای ورود تو بهش جشن بگیرم.