𝐅𝐨𝐫 ↬「 @prsstino 」
ایرپاد های سفیدش رو داخل گوشاش گذاشته بود و روی عرشه ی کشتی ایستاده بود. همزمان که زیبایی هماهنگی دلفین ها رو تماشا میکرد دوربین دیجیتالش رو دور گردنش انداخت و با تنظیم کردنش عکس های مختلفی ازشون میگرفت.
نگاهش رو اطراف چرخوند و با دیدن جزیره ای که برای دیدار ازش میرفتن لبخندی زد و دوربینش رو ثابت کرد تا عکس بگیره ولی با دیدن پسری که کمی اونطرف تر با حالت خاصی ایستاده بود و دستاش رو توی جیبش برده بود سرش رو بالا گرفت.
پسری که موهای مشکی و نه چندان بلندش همراه نسیم خنکی توی هوا به رقص در اومده بودن و صورت کوچیک اما جذابش زیر نوری که آفتاب مستقیم به چهره ش میتابوند میدرخشید، شاید یکی از بهترین مدل های عکاسی جیمین میشد.
بدون اینکه وقت رو تلف کنه تا اون منظره رو از دست بده، سریع دوربینش رو بالا گرفت و عکسی از قسمتی از اون جزیره به همراه پسری که از روی کشتی بهش خیره شده بود گرفت.
دوربین رو پایین آورد و با دقت به عکسی که گرفته بود نگاه میکرد که دستی سر شونه ش نشست و با ترس به عقب پرت شد.
قبل از افتادنش از روی عرشه همون دست دور کمرش حلقه شد و بدنش رو ثابت نگه داشت تا بتونه صاف بایسته.
با ترس به کسی که گرفته بودش نگاه کرد و با دیدن همون پسری که ناخواسته مدل عکاسیش شده بود متعجب پلک زد.
_میتونم... کمکتون کنم؟
چهره ی پسر پر از آرامش بود اما خوندن حالات چهره ش برای جیمین کمی سخت بود.
+میتونم عکسی که ازم گرفتی رو ببینم؟
فهمیده بود؟ اگه شکایت میکرد چی؟ سوالایی که جیمین از خودش پرسید کمی نگران کننده بود اما سعی کرد بدون نشون دادن نگرانیش عکس و نشون اون پسر بده.
_خب.. من از شما نمیگرفتم درواقع داشتم از جزیره عکس میگرفتم شما ام افتادین.
پسر سرش رو به معنی باشه تکون داد و بدون حرف دیگه ای به عکسش خیره شد. نگاهش رو بالا گرفت و از فاصله ی کمی که با صورت پسرک مو زیتونی جلوش داشت به چهره ش خیره شد.
+ممکنه این عکس رو برای خودم هم ظاهر کنی؟ میتونم شماره تو داشته باشم؟
جیمین با تعجب از شنیدن سوال اون پسر نگاهش رو سمت دیگه ای چرخوند و عینکش رو روی صورتش صاف کرد.
_اره... اره حتما چرا که نه...
گونه هاش بخاطر فاصله ی نزدیک اون پسر باهاش کمی رنگ گرفته بودن و وقتی که بیزنس کارتش رو به اون پسر داد کمی ازش فاصله گرفت.
+جئون جونگ کوک، اسممه.
لبخند کمرنگی به صورت جیمین زد و جیمین با حالتی که انگار اعتماد بنفسش رو بعد چند دقیقه دوباره به دست آورده لبخند متقابلی زد و دستش رو سمت جونگ کوک گرفت.
_پارک جیمین، دانشجوی گردشگری ام.
جونگ کوک دستهای رو روی نرده های عرشه گذاشت و بهشون تکیه داد و نگاهی به جیمین انداخت. اون پسر بچه که از بدو ورودش به کشتی با اعتماد بنفس و شاد بنظر میرسید اما وقتایی که کاری رو انجام میداد ساکت و بی سر و صدا بود توجهش رو به خودش جلب کرده بود و نمیدونست که تو این مدت کم آینده ی خودش رو با مردی که کنارش ایستاده رقم زده.
شاید این شروع یه سفر به جزیره ی تفریحی نبود، شاید شروع مسیر برای هردو بود که راه ورود به قلب همدیگه رو پیدا کنن.
شاید جیمین جواب سوالش که ' کی حاضر میشه با یه پسری مثل من همراه بشه و کل دنیا رو ببینه؟ ' اینجا پیدا میکرد.
ایرپاد های سفیدش رو داخل گوشاش گذاشته بود و روی عرشه ی کشتی ایستاده بود. همزمان که زیبایی هماهنگی دلفین ها رو تماشا میکرد دوربین دیجیتالش رو دور گردنش انداخت و با تنظیم کردنش عکس های مختلفی ازشون میگرفت.
نگاهش رو اطراف چرخوند و با دیدن جزیره ای که برای دیدار ازش میرفتن لبخندی زد و دوربینش رو ثابت کرد تا عکس بگیره ولی با دیدن پسری که کمی اونطرف تر با حالت خاصی ایستاده بود و دستاش رو توی جیبش برده بود سرش رو بالا گرفت.
پسری که موهای مشکی و نه چندان بلندش همراه نسیم خنکی توی هوا به رقص در اومده بودن و صورت کوچیک اما جذابش زیر نوری که آفتاب مستقیم به چهره ش میتابوند میدرخشید، شاید یکی از بهترین مدل های عکاسی جیمین میشد.
بدون اینکه وقت رو تلف کنه تا اون منظره رو از دست بده، سریع دوربینش رو بالا گرفت و عکسی از قسمتی از اون جزیره به همراه پسری که از روی کشتی بهش خیره شده بود گرفت.
دوربین رو پایین آورد و با دقت به عکسی که گرفته بود نگاه میکرد که دستی سر شونه ش نشست و با ترس به عقب پرت شد.
قبل از افتادنش از روی عرشه همون دست دور کمرش حلقه شد و بدنش رو ثابت نگه داشت تا بتونه صاف بایسته.
با ترس به کسی که گرفته بودش نگاه کرد و با دیدن همون پسری که ناخواسته مدل عکاسیش شده بود متعجب پلک زد.
_میتونم... کمکتون کنم؟
چهره ی پسر پر از آرامش بود اما خوندن حالات چهره ش برای جیمین کمی سخت بود.
+میتونم عکسی که ازم گرفتی رو ببینم؟
فهمیده بود؟ اگه شکایت میکرد چی؟ سوالایی که جیمین از خودش پرسید کمی نگران کننده بود اما سعی کرد بدون نشون دادن نگرانیش عکس و نشون اون پسر بده.
_خب.. من از شما نمیگرفتم درواقع داشتم از جزیره عکس میگرفتم شما ام افتادین.
پسر سرش رو به معنی باشه تکون داد و بدون حرف دیگه ای به عکسش خیره شد. نگاهش رو بالا گرفت و از فاصله ی کمی که با صورت پسرک مو زیتونی جلوش داشت به چهره ش خیره شد.
+ممکنه این عکس رو برای خودم هم ظاهر کنی؟ میتونم شماره تو داشته باشم؟
جیمین با تعجب از شنیدن سوال اون پسر نگاهش رو سمت دیگه ای چرخوند و عینکش رو روی صورتش صاف کرد.
_اره... اره حتما چرا که نه...
گونه هاش بخاطر فاصله ی نزدیک اون پسر باهاش کمی رنگ گرفته بودن و وقتی که بیزنس کارتش رو به اون پسر داد کمی ازش فاصله گرفت.
+جئون جونگ کوک، اسممه.
لبخند کمرنگی به صورت جیمین زد و جیمین با حالتی که انگار اعتماد بنفسش رو بعد چند دقیقه دوباره به دست آورده لبخند متقابلی زد و دستش رو سمت جونگ کوک گرفت.
_پارک جیمین، دانشجوی گردشگری ام.
جونگ کوک دستهای رو روی نرده های عرشه گذاشت و بهشون تکیه داد و نگاهی به جیمین انداخت. اون پسر بچه که از بدو ورودش به کشتی با اعتماد بنفس و شاد بنظر میرسید اما وقتایی که کاری رو انجام میداد ساکت و بی سر و صدا بود توجهش رو به خودش جلب کرده بود و نمیدونست که تو این مدت کم آینده ی خودش رو با مردی که کنارش ایستاده رقم زده.
شاید این شروع یه سفر به جزیره ی تفریحی نبود، شاید شروع مسیر برای هردو بود که راه ورود به قلب همدیگه رو پیدا کنن.
شاید جیمین جواب سوالش که ' کی حاضر میشه با یه پسری مثل من همراه بشه و کل دنیا رو ببینه؟ ' اینجا پیدا میکرد.