𝐅𝐨𝐫 ↬「 @yourssora 」
فانوس کم نور توی دستش رو برف ها گذاشت و برفی که روی تخته سنگ بود رو با دست کنار زد. دستهای سردش رو داخل جیباش فرو برد و روی سنگ نشست تا بعد از پیاده روی طولانی استراحت کنه.
ون مشکی رنگی که از بین جاده ی برفی راه خودش رو پیدا میکرد کمی جلو تر ایستاد. انگار متوجه پسر آبی پوشی که بین برفا کنار یه فانوس نشسته بود شده بود. پسری هم سن و سال خودش از ون پا بیرون گذاشت و به سمتش اومد. مینهو با حالت ترسیده ای فانوسش رو از روی زمین برداشت و توی بغلش گرفت اما اون پسر فقط دستش رو سمتش دراز کرد تا از جا بلندش کنه و مینهو از سر ناچاری دست سرد و کوچیکش رو میون دست مردونه ی ناجی جلوی روش گذاشت.
با رسیدنشون به ون پسرک آبی پوش که از سرما میلرزید روی یکی از صندلی های گرم و نرم داخل ون جا خوش کرد.
با نشستنش روبروی مینهو شات ودکایی که کنار دستش بود رو برداشت و کمی مزه مزه کرد و توی افکارش غرق شد. چان، پسر یکی از سیاستمدار های اون کشور، ناخواسته به پسر بچه ای که میون برف ها نشسته بود کمک کرد و حالا فقط باید میفهمید که چرا قلب سردش برای نجات آدم بی خانمانی مثل اون از وسط یخبندان زمستان، به رنگ قرمز در اومده.
فانوس کم نور توی دستش رو برف ها گذاشت و برفی که روی تخته سنگ بود رو با دست کنار زد. دستهای سردش رو داخل جیباش فرو برد و روی سنگ نشست تا بعد از پیاده روی طولانی استراحت کنه.
ون مشکی رنگی که از بین جاده ی برفی راه خودش رو پیدا میکرد کمی جلو تر ایستاد. انگار متوجه پسر آبی پوشی که بین برفا کنار یه فانوس نشسته بود شده بود. پسری هم سن و سال خودش از ون پا بیرون گذاشت و به سمتش اومد. مینهو با حالت ترسیده ای فانوسش رو از روی زمین برداشت و توی بغلش گرفت اما اون پسر فقط دستش رو سمتش دراز کرد تا از جا بلندش کنه و مینهو از سر ناچاری دست سرد و کوچیکش رو میون دست مردونه ی ناجی جلوی روش گذاشت.
با رسیدنشون به ون پسرک آبی پوش که از سرما میلرزید روی یکی از صندلی های گرم و نرم داخل ون جا خوش کرد.
با نشستنش روبروی مینهو شات ودکایی که کنار دستش بود رو برداشت و کمی مزه مزه کرد و توی افکارش غرق شد. چان، پسر یکی از سیاستمدار های اون کشور، ناخواسته به پسر بچه ای که میون برف ها نشسته بود کمک کرد و حالا فقط باید میفهمید که چرا قلب سردش برای نجات آدم بی خانمانی مثل اون از وسط یخبندان زمستان، به رنگ قرمز در اومده.