امروز چند ساعت متوالی سرم گرمِ مطالعه کتاب «گیاهخوار» اثر هان کانگ نویسندهی از کرهی جنوبی بود که در سال ۲۰۱۶ برنده جایزه بوکر و امسال برندهی جایزه نوبل ادبیات شده است.
گیاهخوار داستان زندگی زنی بهاسم یئونگهه را بیان میکند که بعد از دیدن خوابی ترسناکی تصمیم میگیرد گیاهخوار شود که با مخالفات شوهر،والدین و خواهروبرادش مواجه میشود. این کتاب در سهفصل نوشته است که فصل اول توسط شوهرش، فصل دوم توسط شوهرخواهرش و فصل سوم توسط خواهرش اینیهه روایت میشود. در کل فصل اول بیانگر عصیان یئونگهه به هنجارهای اجتماعی است که مخاطب را بهشدت مجذوب میکند و از سوی دیگر برخورد زشت تودههای اجتماعی در برابر تحول یکبارهگی یکفرد را بهنمایش میگذارد. یئونگهه که در دوران کودکی هم مورد خشونت از سوی پدرش قرار گرفته بود، وقتی در جوانی گیاهخوار میشود دوباره مورد خشونت از سوی اطرافیانش قرار میگیرد و اوضاع روانیاش خراب و خرابتر میشود، آنقدر که در سکوت بیسابقهی فرو میرود. فصل دوم داستان که از سوی شوهرخواهر قهرمان داستان روایت میشود بیانگر سواستفاده از افراد ضعیف توسط انسانهایی است که بر نفس شان حاکمیت ندارند، و بیانگر استفادهجویی، حتا از آنانی که اوضاع روانی خوبی ندارند است. فصل سوم که روایتگری اینیهه خواهر یئونگهه است بیانگر رنجهای مدوام این دو زن است که بهطور ناخواسته در زندگی مواجه شدهاند. بهصورت کل گیاهخوار بهزندگی زنی میچرخد که از وحشتگریهای انسانی بهستوه آمده و در آرزوی گیاهشدن است. جنبههای عاطفی در این کتاب بیشتر و اما شاعرانهگی کمتر بهچشم میخورد. فضای داستان در کل تار و تیره است. در داستان با ندامت، سکوت، غمدرونی، پرخاشگری، عدمدرک، استفادهجویی، مهربانی، بیتوجهی و خودخوری شخصیتهای داستانی مواجه میشویم. خودم با خواندن این کتاب اندک پریشانخاطر شدم و اما درسهای بزرگی هم آموختم، از جمله اینکه هرگز جسم و روحم را حمال رنجها نکنم و اجازه ندهم آدمها و زمان مرا سرکوب کنند.
ناگفته نماند که هان کانگ داستان کوتاه «میوه بانوی من» را در ۱۹۹۷ و «سپید» را در ۲۰۱۶ منتشر کرده است، که به ترتیب این دو را هم بهمعرفی میگیرم.
فَرخُنده عیار
https://t.me/FAROaF
گیاهخوار داستان زندگی زنی بهاسم یئونگهه را بیان میکند که بعد از دیدن خوابی ترسناکی تصمیم میگیرد گیاهخوار شود که با مخالفات شوهر،والدین و خواهروبرادش مواجه میشود. این کتاب در سهفصل نوشته است که فصل اول توسط شوهرش، فصل دوم توسط شوهرخواهرش و فصل سوم توسط خواهرش اینیهه روایت میشود. در کل فصل اول بیانگر عصیان یئونگهه به هنجارهای اجتماعی است که مخاطب را بهشدت مجذوب میکند و از سوی دیگر برخورد زشت تودههای اجتماعی در برابر تحول یکبارهگی یکفرد را بهنمایش میگذارد. یئونگهه که در دوران کودکی هم مورد خشونت از سوی پدرش قرار گرفته بود، وقتی در جوانی گیاهخوار میشود دوباره مورد خشونت از سوی اطرافیانش قرار میگیرد و اوضاع روانیاش خراب و خرابتر میشود، آنقدر که در سکوت بیسابقهی فرو میرود. فصل دوم داستان که از سوی شوهرخواهر قهرمان داستان روایت میشود بیانگر سواستفاده از افراد ضعیف توسط انسانهایی است که بر نفس شان حاکمیت ندارند، و بیانگر استفادهجویی، حتا از آنانی که اوضاع روانی خوبی ندارند است. فصل سوم که روایتگری اینیهه خواهر یئونگهه است بیانگر رنجهای مدوام این دو زن است که بهطور ناخواسته در زندگی مواجه شدهاند. بهصورت کل گیاهخوار بهزندگی زنی میچرخد که از وحشتگریهای انسانی بهستوه آمده و در آرزوی گیاهشدن است. جنبههای عاطفی در این کتاب بیشتر و اما شاعرانهگی کمتر بهچشم میخورد. فضای داستان در کل تار و تیره است. در داستان با ندامت، سکوت، غمدرونی، پرخاشگری، عدمدرک، استفادهجویی، مهربانی، بیتوجهی و خودخوری شخصیتهای داستانی مواجه میشویم. خودم با خواندن این کتاب اندک پریشانخاطر شدم و اما درسهای بزرگی هم آموختم، از جمله اینکه هرگز جسم و روحم را حمال رنجها نکنم و اجازه ندهم آدمها و زمان مرا سرکوب کنند.
ناگفته نماند که هان کانگ داستان کوتاه «میوه بانوی من» را در ۱۹۹۷ و «سپید» را در ۲۰۱۶ منتشر کرده است، که به ترتیب این دو را هم بهمعرفی میگیرم.
فَرخُنده عیار
https://t.me/FAROaF