من از میانِ مغز دلت دور میروم !
باشعر عاشقانه نزن زور ! میروم!
دنیا که چشم دیدن یکجفت ابله را_
باهم نداشت... دیدم و مجبور میروم
دندانِ چشمهای سگت روی شانه و_
با یک بغل جراحت ناسور میروم
از کاروان عشق و غزل حذف میشوم
در خیمهی غریبهی شبکور میروم
فرقی نمیکند دگر اصلن برای من_
بی تو اگر جَهنّم اگر گور میروم
***
مثلِ چنار سبز بلندای دهکده
فرجامِ مسئله، تهِ تندور میروم
فَرخُنده عیار
۲عقرب ۱۴۰۳
باشعر عاشقانه نزن زور ! میروم!
دنیا که چشم دیدن یکجفت ابله را_
باهم نداشت... دیدم و مجبور میروم
دندانِ چشمهای سگت روی شانه و_
با یک بغل جراحت ناسور میروم
از کاروان عشق و غزل حذف میشوم
در خیمهی غریبهی شبکور میروم
فرقی نمیکند دگر اصلن برای من_
بی تو اگر جَهنّم اگر گور میروم
***
مثلِ چنار سبز بلندای دهکده
فرجامِ مسئله، تهِ تندور میروم
فَرخُنده عیار
۲عقرب ۱۴۰۳