میانِ جهانی که غرق ریاست
صدا میکنم که خدا ....ناگهان
دلم گرمِ عشقِ خدایی شود
صدا میرود تا به هفت آسمان
دو دستم که وا میکنم بر دعا
ببخشا اگر چه که کردم خطا
برای منی تو فقط رهنما
مرا تو رها کن از این و از آن
خدایا نظر کن بهحالِ بدم
که من خسته از هرچه آدم شدم
بهجرمِ همین که منم یکزنم
بهغولک زده پای من جاهلان
درونم عواطف شده کمنما
وجود مرا تُهی از سَم نما
جهانم تو یکباره بیغم نما
مرا در رهی نیکیها کن روان
به روحم توان ده که برپا شود
مقاوم جلویَ هیولا شود
به مشت و لگد نه.... قلم گم کند
شکنجه و ظلم از زمین و زمان
شرابِ جنون را اگر سر کشم
حجابِ جهالت ز تن در کشم
شبیه کبوتر شوم .... پر کشم
دویده روم در دلِ کهکشان
و شعر و ترانه ...غزل سربهسر
ز خود من بهجا میگذارم اثر
اگر با نشاط و اگر چشمِ تر
بهدربِ جهان میشوم پاسبان
من احساس آذین زن میکشم_
به روی جهان تا که دارم توان
و ظلم و شکنجه ندارد اثر
که نقش من است مثلِ آبِ روان
فَرخُنده عیار
۸قوس ۱۴۰۳
صدا میکنم که خدا ....ناگهان
دلم گرمِ عشقِ خدایی شود
صدا میرود تا به هفت آسمان
دو دستم که وا میکنم بر دعا
ببخشا اگر چه که کردم خطا
برای منی تو فقط رهنما
مرا تو رها کن از این و از آن
خدایا نظر کن بهحالِ بدم
که من خسته از هرچه آدم شدم
بهجرمِ همین که منم یکزنم
بهغولک زده پای من جاهلان
درونم عواطف شده کمنما
وجود مرا تُهی از سَم نما
جهانم تو یکباره بیغم نما
مرا در رهی نیکیها کن روان
به روحم توان ده که برپا شود
مقاوم جلویَ هیولا شود
به مشت و لگد نه.... قلم گم کند
شکنجه و ظلم از زمین و زمان
شرابِ جنون را اگر سر کشم
حجابِ جهالت ز تن در کشم
شبیه کبوتر شوم .... پر کشم
دویده روم در دلِ کهکشان
و شعر و ترانه ...غزل سربهسر
ز خود من بهجا میگذارم اثر
اگر با نشاط و اگر چشمِ تر
بهدربِ جهان میشوم پاسبان
من احساس آذین زن میکشم_
به روی جهان تا که دارم توان
و ظلم و شکنجه ندارد اثر
که نقش من است مثلِ آبِ روان
فَرخُنده عیار
۸قوس ۱۴۰۳