چرا حساسیت اخلاقی نسبت به سگ و گربه، اما بیتوجهی به رنج گوسفند، یک تناقض است؟
برداشتی کوتاه درباره گونهگرایی انسانها
ما معمولاً نسبت به حیوانات خانگی مانند سگ حساسیت عاطفی و اخلاقی بیشتری داریم، اما رنج گوسفند، گاو یا مرغ را ـ که همان توانایی درد و ترس را دارند ـ نادیده میگیریم.
این دوگانگی گونهگرایی نام دارد: تبعیض میان موجودات فقط به دلیل گونه بیولوژیک، نه بر اساس معیار اخلاقیِ واقعی یعنی توانایی رنج بردن.
اگر رنج یک حیوان برای ما اهمیت دارد، نمیتوانیم رنج حیوانات دیگر را صرفاً چون «خانگی نیستند» بیاهمیت بدانیم. این همان الگوی قدیمی تبعیض است که در گذشته درباره نژاد و جنسیت دیدهایم: «رنج ما مهمتر از رنج آنهاست».
پیام ساده است:
یا رنج مهم است، یا نیست. اگر مهم است، برای همه موجوداتی که میتوانند رنج بکشند، اهمیت دارد.
گفتگو با پروفسور پیتر سینگر فیلسوف معروف اخلاق رو از اینجا ببینید:
https://youtu.be/5AoucyXPIso?si=uVWLzYpw8EPGAuMK
برداشتی کوتاه درباره گونهگرایی انسانها
ما معمولاً نسبت به حیوانات خانگی مانند سگ حساسیت عاطفی و اخلاقی بیشتری داریم، اما رنج گوسفند، گاو یا مرغ را ـ که همان توانایی درد و ترس را دارند ـ نادیده میگیریم.
این دوگانگی گونهگرایی نام دارد: تبعیض میان موجودات فقط به دلیل گونه بیولوژیک، نه بر اساس معیار اخلاقیِ واقعی یعنی توانایی رنج بردن.
اگر رنج یک حیوان برای ما اهمیت دارد، نمیتوانیم رنج حیوانات دیگر را صرفاً چون «خانگی نیستند» بیاهمیت بدانیم. این همان الگوی قدیمی تبعیض است که در گذشته درباره نژاد و جنسیت دیدهایم: «رنج ما مهمتر از رنج آنهاست».
پیام ساده است:
یا رنج مهم است، یا نیست. اگر مهم است، برای همه موجوداتی که میتوانند رنج بکشند، اهمیت دارد.
گفتگو با پروفسور پیتر سینگر فیلسوف معروف اخلاق رو از اینجا ببینید:
https://youtu.be/5AoucyXPIso?si=uVWLzYpw8EPGAuMK