واژهِای به نام “اٌمید”
اٌمید واژهای بوده که همیشه مارو وادار میکرد ادامه بدیم اما حالا خود واژهی اٌمید هم توی این زندگی نکبت بار کم آورده…
وقتی خود واژهی اٌمید کم آورده ما چجوری ادامه بدیم؟
وقتی اینو به زبون آوردم گفت:منو برای همیشه داری ، وقتی واژهی اٌمید برات غریبه شد منو اٌمید خودت بدون لیلیـوم سیاهِ منْ:)
ولی حالا..حالا اونم رفته و من موندم و واژهی غریبی به اسم اٌمید،
اون رفت،رفت و با رفتنش تنها روزنهِی اُمید منم با خودش برد و من موندم خاطراتش...همیشه منتظر اومدنتم،’لیلیـوم سیاهِ تو’