فنجان قهوه را به آرامیِ فضایِ اطراف زمین گذاشتم و گفتم:بنظرم تمام این هستی توسط کلمات ساخته شده است.به همین دلیل همیشه مجذوب نوشته ها میشوم.اشعاری که لبخند ها می سرایند،داستان هایی که نت های موسیقی نقل میکنند،در این بین،صورت تو از نظرم موزون ترین شعر دنیاست.
گرمای دستانش برایم ملموس تر شد و خندید.
با شادی که لبخندش را پررنگ تر میکرد گفت:پس شرط می بندم دوست داری به دنیای کلماتم وارد شوی.
سپس دستمال کاغذی اش که اثراتی از رژ قرمز بر آن بود را صاف کرد و آرام و با خط خوش واژگان را بر رویش رنگ آمیزی کرد.
هنوز که هنوز است دوست دارم هزار بار دیگر آن شعر را برای اولین بار بخوانم:
«گر تو داری در سَر با دلِ من میلِ سخن
غم پنهان شبم باش و دگر هیچ مگو»
و من احساس کردم که نگاهم را تا ابد به برق آن چشم سیاه خواهم دوخت،بدون اینکه پلکی زده باشم.
-Rmin
@iveseenthisbefore
گرمای دستانش برایم ملموس تر شد و خندید.
با شادی که لبخندش را پررنگ تر میکرد گفت:پس شرط می بندم دوست داری به دنیای کلماتم وارد شوی.
سپس دستمال کاغذی اش که اثراتی از رژ قرمز بر آن بود را صاف کرد و آرام و با خط خوش واژگان را بر رویش رنگ آمیزی کرد.
هنوز که هنوز است دوست دارم هزار بار دیگر آن شعر را برای اولین بار بخوانم:
«گر تو داری در سَر با دلِ من میلِ سخن
غم پنهان شبم باش و دگر هیچ مگو»
و من احساس کردم که نگاهم را تا ابد به برق آن چشم سیاه خواهم دوخت،بدون اینکه پلکی زده باشم.
-Rmin
@iveseenthisbefore