🌌 تو، آن نقطهی خاموشی پیش از انفجار نوری 🌌
گاهی زندگی به سکوت میرسد،
نه از جنس آرامش،
بلکه از جنس خستگیِ تهنشین شده در عمق جان.
احساس میکنی همه چیز در تو خوابیده.
نه رؤیا، نه اشتیاق، نه امید...
فقط یک تویِ خالی، یک وجودِ سرد، یک تماشاگرِ خسته.
اما…
همینجا، در همین خلأ، چیزی هست که جهان هنوز نمیداند.
هستهی نوری که هنوز منفجر نشده.
و آن نور، تویی.
این سکوت، مقدمهی فریاد است.
این رکود، آستانهی جهش است.
این تاریکی، رحمِ تولد یک "تو"ی تازه است.
نه ضعیفتر، نه فقط بهتر، بلکه عمیقتر، ریشهدارتر، و فهمیدهتر.
تو گم نشدهای.
فقط در حال پوست انداختنی.
در حال جدا شدن از نسخهای که دیگر برایت تنگ است.
اجازه بده فرو بری،
اجازه بده بسوزی،
اجازه بده خاکستر شوی.
اما بعد…
از همان خاکستر برخیز.
نه برای اثبات خودت به کسی،
نه برای بلند شدن از سر لجبازی،
بلکه فقط برای اینکه در ژرفترین لایهی وجودت میدانی:
تو هنوز ناتمام ماندهای.
و جهان به نسخهی نهایی تو، هنوز احتیاج دارد...
#نیلوفر_بینش_محمدی
@KOTAH_MINAVESAM
گاهی زندگی به سکوت میرسد،
نه از جنس آرامش،
بلکه از جنس خستگیِ تهنشین شده در عمق جان.
احساس میکنی همه چیز در تو خوابیده.
نه رؤیا، نه اشتیاق، نه امید...
فقط یک تویِ خالی، یک وجودِ سرد، یک تماشاگرِ خسته.
اما…
همینجا، در همین خلأ، چیزی هست که جهان هنوز نمیداند.
هستهی نوری که هنوز منفجر نشده.
و آن نور، تویی.
این سکوت، مقدمهی فریاد است.
این رکود، آستانهی جهش است.
این تاریکی، رحمِ تولد یک "تو"ی تازه است.
نه ضعیفتر، نه فقط بهتر، بلکه عمیقتر، ریشهدارتر، و فهمیدهتر.
تو گم نشدهای.
فقط در حال پوست انداختنی.
در حال جدا شدن از نسخهای که دیگر برایت تنگ است.
اجازه بده فرو بری،
اجازه بده بسوزی،
اجازه بده خاکستر شوی.
اما بعد…
از همان خاکستر برخیز.
نه برای اثبات خودت به کسی،
نه برای بلند شدن از سر لجبازی،
بلکه فقط برای اینکه در ژرفترین لایهی وجودت میدانی:
تو هنوز ناتمام ماندهای.
و جهان به نسخهی نهایی تو، هنوز احتیاج دارد...
#نیلوفر_بینش_محمدی
@KOTAH_MINAVESAM