گاهی زندگی آنقدر بیصدا درس میدهد که تا سالها بعد نمیفهمی دقیقاً کِی یاد گرفتی...
اما یک روز، وسط یک درد عمیق، یک شکست بیرحم یا یک خداحافظی بیهوا، به خودت میآیی و میبینی دیگر آن آدم سابق نیستی.
نه قویتر، نه شادتر... فقط فهمیدهتری.
یکی از بزرگترین درسهایی که زندگی آرام در گوشم زمزمه کرد این بود:
"هیچکس قرار نیست همیشه بماند، و این تقصیرِ هیچکس نیست."
یاد گرفتم که آدمها فصل دارند، مثل برگ درخت. بعضیها بهارند، بعضی پاییز، بعضی طوفانِ زمستان... و هیچکدام قرار نیست تا ابد بمانند.
یاد گرفتم که پناه بردن به آغوش دیگران، وقتی خودت را دوست نداری، تنها یک مُسکن است نه درمان.
✍#نیلوفر_بینش_محمدی
@KOTAH_MINAVESAM
اما یک روز، وسط یک درد عمیق، یک شکست بیرحم یا یک خداحافظی بیهوا، به خودت میآیی و میبینی دیگر آن آدم سابق نیستی.
نه قویتر، نه شادتر... فقط فهمیدهتری.
یکی از بزرگترین درسهایی که زندگی آرام در گوشم زمزمه کرد این بود:
"هیچکس قرار نیست همیشه بماند، و این تقصیرِ هیچکس نیست."
یاد گرفتم که آدمها فصل دارند، مثل برگ درخت. بعضیها بهارند، بعضی پاییز، بعضی طوفانِ زمستان... و هیچکدام قرار نیست تا ابد بمانند.
یاد گرفتم که پناه بردن به آغوش دیگران، وقتی خودت را دوست نداری، تنها یک مُسکن است نه درمان.
✍#نیلوفر_بینش_محمدی
@KOTAH_MINAVESAM