امشب دردی قلبم را میفشارد که نمیدانم چیست...
نه زخمی هست، نه خاطرهای تازه. نه
بغضی مانده در گلو، نه اشکی روی گونه.
اما دلم گرفته.
یکجورِ بینام، بیصدا، بیدلیل.
انگار کسی بیاجازه آمده و با دستهای سردش، قلبم را فشرده، بیآنکه چیزی بگوید.
دردیست که نه میتوان به کسی گفت، نه میشود از آن گریخت.
نه نوشتن آرامش میکند، نه سکوت.
فقط هست.
مثل سایهای که شبها کنارت مینشیند و تا صبح هیچ نمیگوید، فقط میماند.
شاید دلتنگیست... شاید هم تنهایی.
شاید دلی که خسته است از وانمود کردن، از محکم بودن، از لبخندهای الکی.
شاید هم فقط یک لحظهی بیپناهیست، میان تمام لحظههایی که خودم را قوی نشان دادهام.
نمیدانم…
فقط میدانم امشب، قلبم درد میکند.
و هیچکس نمیفهمد چرا.
#نیلوفر_بینش_محمدی
@KOTAH_MINAVESAM
نه زخمی هست، نه خاطرهای تازه. نه
بغضی مانده در گلو، نه اشکی روی گونه.
اما دلم گرفته.
یکجورِ بینام، بیصدا، بیدلیل.
انگار کسی بیاجازه آمده و با دستهای سردش، قلبم را فشرده، بیآنکه چیزی بگوید.
دردیست که نه میتوان به کسی گفت، نه میشود از آن گریخت.
نه نوشتن آرامش میکند، نه سکوت.
فقط هست.
مثل سایهای که شبها کنارت مینشیند و تا صبح هیچ نمیگوید، فقط میماند.
شاید دلتنگیست... شاید هم تنهایی.
شاید دلی که خسته است از وانمود کردن، از محکم بودن، از لبخندهای الکی.
شاید هم فقط یک لحظهی بیپناهیست، میان تمام لحظههایی که خودم را قوی نشان دادهام.
نمیدانم…
فقط میدانم امشب، قلبم درد میکند.
و هیچکس نمیفهمد چرا.
#نیلوفر_بینش_محمدی
@KOTAH_MINAVESAM