امروز…
به آخر خط رسیدم.
جایی میان فریاد و سکوت، گیر کردهام.
نه میتوانم حرفی بزنم، نه میتوانم حرفی را فرو بخورم.
تمام واژهها در گلویم گره خوردهاند،
و تمام سکوتها، در دلم سرریز شدهاند.
نه کسی هست که بفهمد،
نه من آنقدر توان دارم که بخواهم توضیح بدهم.
خستهام… از جنگیدن، از وانمود کردن،
از لبخندهای اجباری و اشکهایی که پشت پلکهایم زندانی شدهاند.
امروز، انگار تمام ناتوانیهایم به هم رسیدند
و دستجمعی تصمیم گرفتند فرو بریزند…
کاش کسی بود…
نه برای نصیحت، نه برای دلسوزی—
فقط برای اینکه بگوید:
"میفهممت… همینکه هستی، کافیست."
#نیلوفر_بینش_محمدی
@KOTAH_MINAVESAM
به آخر خط رسیدم.
جایی میان فریاد و سکوت، گیر کردهام.
نه میتوانم حرفی بزنم، نه میتوانم حرفی را فرو بخورم.
تمام واژهها در گلویم گره خوردهاند،
و تمام سکوتها، در دلم سرریز شدهاند.
نه کسی هست که بفهمد،
نه من آنقدر توان دارم که بخواهم توضیح بدهم.
خستهام… از جنگیدن، از وانمود کردن،
از لبخندهای اجباری و اشکهایی که پشت پلکهایم زندانی شدهاند.
امروز، انگار تمام ناتوانیهایم به هم رسیدند
و دستجمعی تصمیم گرفتند فرو بریزند…
کاش کسی بود…
نه برای نصیحت، نه برای دلسوزی—
فقط برای اینکه بگوید:
"میفهممت… همینکه هستی، کافیست."
#نیلوفر_بینش_محمدی
@KOTAH_MINAVESAM