Forward from: انجمن ادبی نویسندگان بینش
پیام تبریک روز معلم
از طرف: نیلوفر بینش محمدی
مؤسس انجمن ادبی نویسندگان بینش
معلم، تنها واژهای نیست که بر زبان میلغزد، بلکه نوریست که بر مسیر تاریک انسان تابانده میشود تا راه را بیابد، بفهمد، ببالد و معنای زیستن را درک کند.
معلم، آغازگر فصل دانایی و بیداریست؛ آنکه نه تنها درس میدهد، بلکه با صبر و عشق، روح میآفریند. او در میان هیاهوی روزگار، آرام و استوار میایستد تا دانهای کوچک از آگاهی را در دل شاگردی بنشاند که شاید روزی از او فراتر رود؛ و چه زیباست این عظمت، که از خود میگذرد تا دیگران ساخته شوند.
روز معلم، روز تقدیر از انسانهاییست که آینده را با دستان خود مینویسند، با دل خود پرورش میدهند و با نگاهشان امید میکارند.
معلم، مجسمهی صبر است و تجسم ایمان به فردایی بهتر. هر لبخند شاگرد، گواه روشن بودن چراغیست که او در دل تاریکیها افروخته است.
به همهی معلمان سرزمینم، به آنان که کلمه را جان بخشیدند و روح را به پرواز درآوردند، به آنان که یاد دادند چگونه انسان بودن را بفهمیم، از ژرفای جانم تبریک میگویم.
باشد که ارزش بیبدیل این رسالت در قلبها زنده بماند و نسلها، با مهر نام معلم، قد بکشند.
با سپاس از همهی شما،
که اگر شما نبودید، قلم معنا نداشت و واژه، خانهای برای اندیشه نمییافت.
از طرف: نیلوفر بینش محمدی
مؤسس انجمن ادبی نویسندگان بینش
معلم، تنها واژهای نیست که بر زبان میلغزد، بلکه نوریست که بر مسیر تاریک انسان تابانده میشود تا راه را بیابد، بفهمد، ببالد و معنای زیستن را درک کند.
معلم، آغازگر فصل دانایی و بیداریست؛ آنکه نه تنها درس میدهد، بلکه با صبر و عشق، روح میآفریند. او در میان هیاهوی روزگار، آرام و استوار میایستد تا دانهای کوچک از آگاهی را در دل شاگردی بنشاند که شاید روزی از او فراتر رود؛ و چه زیباست این عظمت، که از خود میگذرد تا دیگران ساخته شوند.
روز معلم، روز تقدیر از انسانهاییست که آینده را با دستان خود مینویسند، با دل خود پرورش میدهند و با نگاهشان امید میکارند.
معلم، مجسمهی صبر است و تجسم ایمان به فردایی بهتر. هر لبخند شاگرد، گواه روشن بودن چراغیست که او در دل تاریکیها افروخته است.
به همهی معلمان سرزمینم، به آنان که کلمه را جان بخشیدند و روح را به پرواز درآوردند، به آنان که یاد دادند چگونه انسان بودن را بفهمیم، از ژرفای جانم تبریک میگویم.
باشد که ارزش بیبدیل این رسالت در قلبها زنده بماند و نسلها، با مهر نام معلم، قد بکشند.
با سپاس از همهی شما،
که اگر شما نبودید، قلم معنا نداشت و واژه، خانهای برای اندیشه نمییافت.