عشق، یک زندان بیدیوار است. نه در را میبینی، نه راه گریز را… فقط میمانی در میان احساساتی که تو را نه میکشند، نه زنده میگذارند. وقتی کسی را بخواهی که حتی تو را نمیبیند، انگار درختی شدهای در دل کویر،
با ریشههایی خشک، و شاخههایی که هر صبح به خورشیدی نگاه میکنند که هرگز طلوع نخواهد کرد.
عشق، عجیبترین امتحان زندگیست.
گاهی میآید تا بزرگت کند، گاهی تا خاکسترت کند. و بدتر زمانیست که درک میکنی؛ همهی شور و شیداییات را، بر دیواری کوبیدی که گوش نداشت، و دلی را صدا زدی که مدتها پیش، در را به رویت بسته بود.
اما باز هم،
میارزد…
اگرچه زخمی،
اگرچه خسته،
ولی دمی عاشق بودن،
جهانی معنا دارد.
#فریده_مددی
با ریشههایی خشک، و شاخههایی که هر صبح به خورشیدی نگاه میکنند که هرگز طلوع نخواهد کرد.
عشق، عجیبترین امتحان زندگیست.
گاهی میآید تا بزرگت کند، گاهی تا خاکسترت کند. و بدتر زمانیست که درک میکنی؛ همهی شور و شیداییات را، بر دیواری کوبیدی که گوش نداشت، و دلی را صدا زدی که مدتها پیش، در را به رویت بسته بود.
اما باز هم،
میارزد…
اگرچه زخمی،
اگرچه خسته،
ولی دمی عاشق بودن،
جهانی معنا دارد.
#فریده_مددی