کافه فریده


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


I am a little bit of everything 🖤

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


Forward from: 𝐌𝐞𝐥𝐚𝐧𝐜𝐡𝐨𝐥𝐲 𝐍𝐨𝐭𝐞𝐬
این پیام را فقط آنهای که نمیدانند چه مرگ شان است فور کنند!
🪑


Forward from: 𝗙𝗢𝗟𝗗𝗘𝗥’𝐋𝐢𝐝𝐨𝐜𝐚𝐢𝐧𝐞
ساعت 15:00 چالش فولدری داریم خوشگلااا😊
حتما سر ساعت آنلاین باش تا بنر رو فور کنی چنلت 💀

ظرفیت خیلی محدوده و کسایی که فعالن گذاشته میشن 💄

حتما چنلم رو پین کن که بفهمی گذاشتم سریع بیای 🦴

اگه نمیدونی فولدری چیه اینجارو چک کن 🔮

حتما سر ساعت آن باش تا +120 ممبر برات بیارم

شات فور زدنتون رو بدید بات
@AminPrivate_BBot


Forward from: آیموی|𝐈𝐌𝐎𝐕𝐈𝐄
• فور کن چنلت بچه،اینجا و اسپانسر جوین شو +250جذب بگیره چنل نآزت💆🏼‍♀ 🤍 •
شات جوینی اسپانسر+تگت به بات تا از جذب جانمونی و بیای تو فولدر بچه .


من دیر بزرگ شدم، او زود ازدواج کرد، و خدا ما را دیرتر از همیشه سر راهم قرار داد.
آن‌وقت دیگر دیر شده بود...
من گذشتم،
و او هرگز نفهمید حسی را که درگیر آن لبخند کم‌نمایش و چشمانش شده بودم.

#فریده_مددی
#گذرگاه_خدا


شکوهِ توست...


نه می‌توانستم بیرون بکشم تا درونم آرام بگیرد
نه می‌توانستم در درون نگهدارم تا بیرون در آرامش قرار بگیرد
انگار محکوم بودم که شعله های آتشین قلبم را با لبخند های ساخته گی و حال بد روزگارم را به خنده های پر صدا آبیاری کنم
اندکی شادی هم که داشتیم باد با خود برد


گوشه از داستان ( نان روغنی)

نویسنده: صاحبه صدیقی


خیالِ ذهن من، آن‌چنان تو را پرورانده و بزرگ کرده بود
که تنها با برگرداندن نگاهت، مرا از عاقل‌ بودن در این شهر پشیمان ساختی.

#فریده_مددی


می‌ارزید…
نه چون درد نداشت، بلکه چون هر تکه از آن درد، معنایی از زیستن را در خود پنهان کرده بود.
می‌ارزید، چون در میان اشک‌ها، فهمیدم چقدر می‌توان عمیق دوست داشت؛ در میان رفتن‌ها، آموختم که ماندن یعنی چه…
و در دل شکستن، فهمیدم قلبی که عاشق شود، هرگز کامل ترمیم نمی‌شود، اما شریف‌تر می‌تپد. شاید تمامش زخم بود، اما هر زخم، شهادتی‌ست بر اینکه چیزی واقعی، چیزی عمیق، در من اتفاق افتاده بود.
و مگر زندگی چیزی جز همین تجربه‌های راستین است؟
پس بگذار دردش بماند...
چون یادگارِ چیزی‌ست که "واقعاً" ارزش داشت.

#فریده_مددی


Forward from: "مگه تموم عمر چندتا بهاره؟"
اینجا جوین شو فولدر بزنم جذب+۱۰۰بگیری.
(جوین نباشی حذف میشی)


کاش آن عطرِ نفس هایت سهم من می‌بود.
نه زنِ دیگر!

#فریده


Forward from: آرونـــد|بــانــو امـیـری
فوروارد کن، تا نظر به وایب چنلت عکس و متن بنویسم.🤎🧸


می‌خواهم وانمود کنم که دیگر چیزی مهم نیست؛
که آن شب‌های بی‌پناهی
آن لبخندهای ناتمام،
و آن بغض‌هایی که بی‌صدا خفه شدند
فقط یک خواب بوده‌اند

می‌خواهم بگویم: «گذشته، رفته»
اما گذشته، هر شب در گوشم پچ‌پچ می‌کند
در صدای موزیکی که بی‌هوا می‌آید
در عطری که از کنارم می‌گذرد
در چشمان کسی که شبیه نبودنت است

نه، نمی‌خواهم کسی را مقصر بدانم،
نه گلایه دارم، نه شِکوه
من فقط درگیر تکه‌هایی از خودم هستم
که دیگر نمی‌دانم کجا جا مانده‌اند

هر خاطره‌، یک پیراهن پوسیده‌ است
که هنوز بر تنم مانده
و نمی‌توانم آن را در بیاورم...

من نه قهرم، نه خشمگین
فقط خسته‌ام از تکرار نقش کسی
که باید بگوید: «خوبم».


#فریده_مددی


خدا می‌داند با آدم‌های زیادی روبه‌رو شدم، حرف زدم، خندیدم، گریستم. ولی میان همه‌ شان، تنها چیزی که برایم مهم بود این بود که هیچ‌کس از من دلگیر نشود. نه اینکه نفهمم چه می‌کنند، نه اینکه درک نکنم پشت بعضی لبخندها چه نیاتی خوابیده... فقط صبر می‌کنم، چون دلم نمی‌خواهد کسی از من زخمی بردارد.

من زخمی شوم، می‌گذرم، می‌سوزم، ولی نمی‌گذارم کسی آتش بگیرد از من. سکوتم را ضعف فرض کردند، آرامشم را نادانی...
درحالی که فقط نمی‌خواستم دردی که من چشیده‌ام، کسی دیگر بچشد.

آدم که عمق رنج را بفهمد، دلش نمی‌آید کسی را تا آن‌جا ببرد.

#فریده_مددی


گفت: «دوستش دارم، برای همین هرچه از سمت او می‌آید، برایم عزیز است، حتی اگر درد باشد.»
گفتم: «حتی سکوت؟ حتی دوری؟»
نگاهم کرد و آرام گفت: «بیشتر از هر چیزی... چون رنگ او را دارد. حتی اندوهی که از چشمانش افتاده باشد، برایم شبیه باران است؛ می‌شویدم، می‌سوزاند، ولی واقعی‌ست...»

#فریده_مددی


دیگر دلتنگت نمی‌شوم…
نه که فراموش کرده باشم
نه که نبودنت آسان شده باشد
بلکه تو آن‌قدر در لحظه‌هایم ریشه دواندی،
که جای خالی‌ات، خودت شده‌ای

تو را در سکوتم دیدم،
در نگاه‌های بی‌مقصد
در بغض‌هایی که برای هیچ‌کس نبودند…
تو را در شب‌هایی حس کردم
که خواب از من فرار می‌کرد
و خیالت روی بالش ذهنم لم می‌داد

دیگر دلتنگت نمی‌شوم،
چون دلتنگی برای کسی‌ست که رفته باشد
اما تو هرگز نرفته‌ای…
تو در من ماندی
همان‌قدر بی‌صدا
همان‌قدر عمیق
و همان‌قدر دردناک

دیگر دلتنگت نمی‌شوم
که بودنت را
مثل زخمی درونم حمل می‌کنم
نه می‌شود درمانش کرد
نه دل برید...

#فریده_مددی


عشق، یک زندان بی‌دیوار است. نه در را می‌بینی، نه راه گریز را… فقط می‌مانی در میان احساساتی که تو را نه می‌کشند، نه زنده می‌گذارند. وقتی کسی را بخواهی که حتی تو را نمی‌بیند، انگار درختی شده‌ای در دل کویر،
با ریشه‌هایی خشک، و شاخه‌هایی که هر صبح به خورشیدی نگاه می‌کنند که هرگز طلوع نخواهد کرد.

عشق، عجیب‌ترین امتحان زندگی‌ست.
گاهی می‌آید تا بزرگت کند، گاهی تا خاکسترت کند. و بدتر زمانی‌ست که درک می‌کنی؛ همه‌ی شور و شیدایی‌ات را، بر دیواری کوبیدی که گوش نداشت، و دلی را صدا زدی که مدت‌ها پیش، در را به رویت بسته بود.

اما باز هم،
می‌ارزد…
اگرچه زخمی،
اگرچه خسته،
ولی دمی عاشق بودن،
جهانی معنا دارد.

#فریده_مددی


برای آنانی که بی‌صدا رفتند
بگویید نیامدنتان چیزی را عوض نکرد…
ما هنوز همان‌ آدم‌های خسته‌ایم
همان دل‌تنگیِ کش‌دارِ شب‌های بی‌انتها
همان لرزش پشت واژه‌ها،
و همان سکوتی که دیگر توضیح نمی‌خواهد.

حضور شما،
حتی وقتی بود
شبیه نبودن بود…
و حالا که رفته‌اید
فقط نام‌تان مانده
روی لبه‌ی خاطرات کهنه...

ما به خورشید شما نیازی نداریم
وقتی حتی در طلوع‌تان،
هم سرد بودیم.

#فریده_مددی


در بهاری که چنارها تازه نفس می‌کشیدند
و شرشر جویبار، ترانه‌ای از دلتنگی می‌نواخت،
من کنار همان شاخه‌ها
با خیال تو ماه را تماشا می‌کردم

شمال، آهسته آهسته
مرا از گرمای بهار می‌ربود
و به دامن تابستان می‌سپرد،
اما من در تب لبخندت
گرم‌تر از هر فصل می‌زیستم

اکنون که خزان
پای بر گلوی روزهای من گذاشته،
می‌دانم امید هست...
اما نوید نه!
می‌دانم نمی‌آیی

پنجره را باز می‌کنم
ماه را می‌بینم که سردتر از همیشه است،
اما درون من
تو هنوز می‌تابی...
بی‌صدا، بی‌حضور
اما پر از بودن

عزیز من
تو هنوز در منی
هر فصل، هر زمان...


#فریده_مددی


خیابان‌های خاموشی را با خیال تو پیموده‌ام،
در سکوت شب، با تو هزار گفت‌وگو کرده‌ام
در ذهنم، کنار پنجره‌ای نشسته‌ای
و من برایت از عطر باران و طعم قهوه گفته‌ام
صبح‌ها تو را از خواب خیال بیدار کرده‌ام
و گلدان یاس را به نامت آب داده‌ام
شب‌ها، به جای ماه، چشم به تصویر خیالت دوخته‌ام
و در خلوت دلم، حضورت را زندگی کرده‌ام

آه...
این ذهن، چقدر تو را خوب بلد است!
ای کاش
این‌همه با من بودنت
فقط خیال نبود...


#فریده_مددی


شعله‌ی قصه‌ها
گرمای خانه را ربود
زمستانِ سرد
بر سر آرزوهایمان خیمه زد
و همه‌جا، جز سردی و سایه
چیزی نماند

تا آن‌گاه که "خود" را یافتیم
و نور،
در درون‌مان جاری شد...


#فریده_مددی

20 last posts shown.

449

subscribers
Channel statistics