نه میتوانستم بیرون بکشم تا درونم آرام بگیرد
نه میتوانستم در درون نگهدارم تا بیرون در آرامش قرار بگیرد
انگار محکوم بودم که شعله های آتشین قلبم را با لبخند های ساخته گی و حال بد روزگارم را به خنده های پر صدا آبیاری کنم
اندکی شادی هم که داشتیم باد با خود برد
گوشه از داستان ( نان روغنی)
نویسنده: صاحبه صدیقی
نه میتوانستم در درون نگهدارم تا بیرون در آرامش قرار بگیرد
انگار محکوم بودم که شعله های آتشین قلبم را با لبخند های ساخته گی و حال بد روزگارم را به خنده های پر صدا آبیاری کنم
اندکی شادی هم که داشتیم باد با خود برد
گوشه از داستان ( نان روغنی)
نویسنده: صاحبه صدیقی