ክፍል አስር
ፍቅር ወይንስ እምነት

#በእውነተኛ ታሪክ ላይ የተመሰረተ

ነገር ግን እሷን ለመውቀስ አልቻልኩም።

ምክንያቱም እሷ የልቤን ሚስጥር አታውቅም ነበር።

    እህቷ ከኔ ተለይታ ከሄደች በኋላ ለተወሰነ ጊዜ በሆስፒታሉ አደባባይ ውስጥ እየተዘዋወርኩ ቆየሁ። አዕምሮዬ በአንድ ጊዜ ብዙ ነገሮችን እያሰበ ነበር።

"እብሱ ወንድሜ ነው ያለችኝ..."
ያቺ አንዲት አረፍተ ነገር አሁንም በጆሮዬ ውስጥ እያስተጋባች ነበር።

አብሱ ለእኔ ያላትን ስሜት ባላውቅም፣ ቢያንስ እኔ ያለኝን ስሜት ለእሷ እንኳን እንዳልገለጽኩላት ሳስብ ራሴን ወቀስኩ።

ቀስ ብዬ አብሱ ወደ ተኛችበት ክፍል ገባሁ... ተኝታለች
  አልጋው ጫፍ ካለው ወንበር ላይ ተቀምጬ አይን አይኗን መመልከት ጀመርኩ እንዴት ግን እንደምታምር አላህ አዳልቶባታል...

በተቀመጥኩበት ስለሷ ሳስብ ስልኬ ጠራ አብዱ ነው ድምፁን አጥፍቼ ስለነበር ስልኬ አልቀሰቀሳትም

ቀስ ብዬ ስልኩን ይዤ ወጣሁ
ከበሩ ራቅ ብዬ ከአንድ ጥግ ቆሜ አነሳና...
አብዱ...አሰላም አለይኩም እንዴት ነህ ግን...በናፍቆት ድምፅ
እኔ...ደህና ነኝ አልሃምዱሊላህ
አብዱ...ባለፎ የሮጥክበት ጉዳይ ከምን ደረሰ... አንተማ በአላህ ብዙ ነገር ደብቀኸኛል
እኔ...አንድም ጥያቄውን ለማለፍ...አንድም የኔን እንዲመልስ ብዬ...መስጊድ ምን ተባለ ሌላ ነገር ስለኔ... ምንም አልነገሩህም
አብዱ...ሁኔታዬ ገብቶታል... እሱን እኮ ነው ምልህ ምን ላይ ነህ ኡስታዝ አሊን አናግርያቸው...አላህን የሚያስቆጣ ተግባር እንደፈፀምክ ነገረኝ
እኔ...ምን ስለምን...ሰለ አብሱ መሆን አለበት.(በውስጤ)
አብዱ...ምንነቱን እንኳ አልነገረኝም ጓደኛህ አይደል እየዋሸህለት ነው አሉኝ
እስኪ ንገረኝ...
እኔ...ስመጣ ሁሉን ነግርሀለሁ...
ከጀርባዬ በቅርብ ርቀት ስጠራ ዞርኩ ሀኪሙ ነበር...
እኔ...አብዱ በቃ ሲመቸኝ እደውላለሁ
አብዱ...ኢብሮ እንዳዘጋው መች ጨረስን እየተቆጣ
ኢብራሂም በአላህ ንገረኝ...
....ዘጋሁበት....

በፍጥነት ወደ ሀኪሙ ሄድኩ...

ከሰዓታት በኋላ ዶክተሩ አብሱ ከሆስፒታል መውጣት እንደምትችል ነገረኝ
   በሆስፒታሉ ያሉብንን ብር ከፋፍለን ወጣን...ድጋሚ ቀጠሮ ሰጡን
አብሱንም ምግብ ፈሳሽ በደንብ መውሰድ እንዳለባት መከራት...

ከአብሱ ጋ አብረን ወደ መኪናው አመራን።
መንገዱን በሙሉ አብሱ ዝም ብላ ነበር።
ከአልፎ አልፎ የምትጠርገው እንባ ብቻ የውስጧን ስቃይ ይገልጥ ነበር።

አብሱ ከሆስፒታል ከወጣች በኋላ ቀጣዮቹ ቀናት እንደ ህልም አለፉ።

የአባቷ ቀብር፣ የሀዘን ተጋሪዎች መምጣትና መሄድ፣ የቤቱ ጭንቀት... ሁሉም ነገር ተደበላልቆ ነበር።

...እኔም ከእነሱ ጎን ለመሆን የምችለውን ሁሉ አደርግ ነበር።ነገር ግን ከቀብሩ በላይ የሚያስጨንቀኝ አንድ ነገር ነበር።

"የአብሱ እህት"

ከሆስፒታሉ ጀምሮ የምታየኝ አይኗ የተለየ ነው።ልቤ ውስጥ የደበቅኩትን ሁሉ እንደምታውቅ ይሰማኛል።

አንዳንድ ጊዜ አብሱን ስመለከት እሷ ወደ እኔ እያየች ትይዘኝ ነበር።ያኔ ደግሞ ልቤ በፍጥነት ይመታል።

"ዛሬ ነገረቻት ይሆን?"
"ወይስ ገና አልነገረቻትም?"
የሚለው ሀሳብ አልተወኝም እያሰቃየኝ ነው።

ከቀብሩ ማግስት በኋላ ቤታቸው የሚመጡት ሰዎች እየተቀነሱ መጡ።

የሆነ ቀን ግን አብሱ፣ እህቷ እና እኔ ብቻችንን በሳሎኑ ተቀምጠን ሳለን
የውጭው በር በሀይል ተንኳኳ።

            .........ይቀጥላል.........


                  ✍️ ህላዌ💕