🕯️የህላዌ ብዕር✍️

ተነጋግረን አናውቅም ብቻ ንፍቅ ስትለኝ ዘወር ዘወር ብዬ አይኖቿን ቃኝቼ እመለሳለሁ ትኩረቷ ሙሉ ስራ ብቻ ነው እኔም ደሞ እፈራታለሁ😠 ያለች ልጅ ናት

አይገባትም እንደማልወዳት ታስባለች ላናግራት ስሞክር እንደ ሀውልት ደርቃ መልስ ራሱ ሰጥታኝ አታውቅም አልፈለገችም ይሆናል ብዬ ዝም እላለሁ

ደስታዋን ነው የምፈልገው ትውደደኝ ብዬ ሙጥኝ አልልም ግን ታምናላችሁ ሁለታችንም ባለ ትዳር ነን ግን የውሸት ነው በቃ አለ ለማለት

ከተወለድኩ እለት ጀምሮ ከሷ ውጪ ያፈቀርኩት ሰው የለም ግን አብረን መሆን አልቻልንም ለምን ለሚለው መልስ የለኝም

የሚገርመኝ እኮ ከሁሉ በላይ ዛሬም ሳያት እንደ አዲስ ልቤ መምታቱ ነው ሁሌ ትናፍቀኛለች ራሴን ራሱ በሷ ልክ እንደምወደው እጠራጠራለሁ


አንድ ቀን ነው እንግዲህ ለስሙ ማግባቴን ነግሬያችኋለሁ ሚስት ተብዬዋ እኮ ለኔ ቦታ አላት ግን ደሞ

አውቃለሁ ብል አዲስ ህይወት
ተስኖኛል ምላሽ መስጠት
ምንም ሳይኖር ያጣሁባት
አልቻልኩም እንዳንቺ እኔ ልሆንላት

በነገራችሁ ላይ ወንድሜ ይሄ ነገር ፍቅር ብቻ አይደለም ብሎ ያልወሰደኝ ፀበል የለም ፍቅር እንደ መንፈስ ጮኾ የሚወጣ ነገር አልሆን አለ እንጂ

ብቻ ለብዙ ጊዜ ትመኝ የነበረውን ነገር ልንገራችሁ ፊልም የመስራት እድል ማግኘት እናም አንድ ቀን እድል አገኘች አላመነችም እና ቀይ ፊቷ በርበሬ መስሎ ነው ስራ የመጣችው

ደስታዋን አፍናዋለች ብቻ ያ ፊልም አልቆ ሲወጣ ግን ደስታዋን ማፈን ከባድ ሆነባት ተፍለቀለቀች ከብዙ ጊዜ ቡሀላ ሳቋን ማየት ብርቅ ነበረ የሆነብኝ

እኔ የማቃት ፍቅሬ ሳቂታ ብትሆንም ከሆነ ጊዜ ቡሀላ ኮስታራ ሆና ነበረ

ኡፋ ሳቅ ለካስ ያሳሳል!!!
የኔ ጨረቃ ጨለማዬን ሁሉኮ በሳቋ አፈካችው

አንድ አባዜ አለባት ደስ ሲላት የምታረገውን አታውቅም እንጃ ብቻ ያስቀባጥራታል ዛሬም እንደዛ ሆናለች ሰው ሚስጥር የሚያወጣው ሲጠጣ ነዋ እሷ ግን ስትደሰት ነው


መጣች እላችኋለሁ እየሳቀች ስትቀርበኝ ሳቋ ደስታን ከመጫር ዘሎ ልቤ መጨነቅ ጀመረ ምን ጭንቀት ብቻ ጭራሽ ወደ ሰውነቴ ደም መሄዱ የቆመ ይመስል በቃ ሰውነቴ stack ቢያረግስ


"ስማማ በናትህ እየው ፊልሙን በማርያም እይ ጎበዝ ነኛ ነፍሴ ምነው አየክ ካራቴኮ ለመድኩ"


ነገሩን አበላሸችው ድሮ ነበረ ነፍሴ የምትለኝ እና ነፍሴ ስትለኝ ድሮም በቃ ሌላ ነገር ነው የሚያረገኝ ፀጥ አልኳት

"ነፍሴ ምነው አትፈልግም እንዴ ኡፍፍ እሺ አንተ ካልወደድከው ማን ሊወደው ነው ለምን አታየውም አስጠልቼሀለሁ እንዴ"

አላልኩም በቃ እሷ ደስ ሲላት በኖርማል ጊዜ የምትደብቀውን ስሜት ሳይቀር መዘርገፍ ነው ከዛ ልጅ ደስታዋን ጨርሳ ያወራችውን ስታስታውስ በሀፍረት ቆማ ራሱ አትሄድም

"የምትወዳትን ተዋናይ ለመምሰል ነበረኮ እንደሷ መሆን አልችልም አይደል እኔን አታደንቀኝም ማለት ነው"

ከአይኖቿ እንባ ጠብ ጠብ ሲል ሳይ የመጀመሪያዬ ነው ምክንያቱም እሷ ብትሞት ሰው ፊት አታለቅስም ነበረ

እንባ ይማርካል??? እስኪ ንገሩኝ እንባ ያሳሳል???

አሁን የሚያሳስበኝ ፊልም አለመሆኑ ቢገባት ኖሮ እንደናፈቀቺኝ ቢገባት ኖሮ አሁንም ለመናገር አልደፈርኩም አንገቴን አቀረቀርኩ ከዚ በላይ እሷን እያየሁ ራሴን መቆጣጠር አልችልም


"ፊልም የሰራሁት እኮ አንተ የምትወዳትን የምታደንቃትን ተዋናይ ለመሆን ነበረ"

ትታኝ ለመሄድ ስትነሳ ግን አልቻልኩም ምን ላርግ እንዲ እያለቺኝ ዝምታዬን መቀጠል በረዶ ውስጥ ከመታሸግ በላይ ያንዘፈዝፋል

ተጣድፌ ሳምኳት ስንት ሰአት ብስማት ነው ቆይ በረዶ ያጠላበት ልቤ የሚሞቀው ልክ ደንግጣ ፊቷን ስታዞር ብርዱ ጀመረኝ


"ነፍሴ ልክ አልሰራንም እኔ ነኝ ጥፋተኛ ሲጀምር ደስ እንዳለኝ እያወቅኩ መምጣት አልነበረብኝም ስላሳሳትኩት ይቅርታ"

"አትሂጂ"

ፊቷን እንዳዞረች "ለምን"


ተጠግቼ ከኋላ አቀፍኳት "ናፍቀሺኛል በናትሽ ዛሬን ብቻ ከኔ ጋር ሁኚ ዛሬን ብቻ ልለምንሽ"

"ነፍሴ" ድምጿ ደክሟል ግን እኔም ደክሞኛል እሷ የሌለችበት ህይወት ደክሞኛል አቅሜ ዝሏል ይዣት ወጣሁ ወደ ቤቴ ነውኮ ሚስቴ ቤት መኖሯን አውቃለሁ

ግን ከንፈሯ አስክሮኛል በሰአቱ እንኳን ሚስቴ እናቴ ፊት ራሱ እስማት ነበረ ቤት ስገባ ሚስቴ ሽክ ብላ ለብሳለች ያለ ወትሮዋ የሆነ ወረቀት ከፊቴ ወርውራ በተሰበረ ድምፅ

"እኔ ልብህን እንጂ አካልህን አልፈልግም ደስተኛ ሁነህ ኑርልኝ" ብላኝ ሄደች አይሰማም ትርጉም አልባ ቃላቶች ነበረ አሁን ሊሰማኝ የሚችለው የፍቅሬ ድምፅ ብቻ ነው


እንደ ህፃን ደረቷን ተደግፌ ከወገቧ አጥብቄ አቅፌያት ተቀመጥኩ ፍላጎቴ እሱ አልነበረም ግን ደሞ ፍቅሬን በስሜት ማርከስ ሆነብኝ ስለሳምኳት ሲከፋት አይቻለሁ

እንዴት ብዬ ሌላ ነገር ላስብ የሆነ ነገር መጥቶ ይነጥቅሀል የተባልኩ መሰለኝ ለካ እንዲ ናፍቃኛለች ተጣድፌ "በናትሽ አግቢኝ እኔኮ አፈቅርሻለሁ"

መልስ የለም ዝምታዋን እፈራዋለሁ
"ንገሪኝ ባል ስላለሽ ነው ትወጂዋለሽ እኔን ከምትወጂኝ በላይ ትወጂዋለሽ"

"ከባሌጋ እኮ በፊልሙ ምክንያት ተጣልተናል"

"ማለት ለምን"

"ላንተ ብዬ እንደምሰራው ሲያውቅ ዘላለም የማልለወጥ ነፍሴ ነፍሴ ምን ገገማ መሆኔን ነገሮ ትቶኝ ሄደ"

አሁን ካልተጋባችሁ ምድር ትጠፋለች የተባልኩ ይመስል ቃላት ላይ ቃል እየደራረብኩ ዘባረቅኩ ግን የአንዳንዱን ቃላት ትርጉም አላውቀውም.......


https://t.me/haniyen1621
🥱🥱🥱🥱🥱 በቃ እንቅልፌ መጣ

አሁን ለስምምነት አንድ እጃችሁን ስጡን።"ብሎ ሁለቱንም እጆቹን ዘረጋላቸው።ሜሪም ለመጨረሻ ጊዜ ልጇን ዘወር ብላ አየችው።ልጇ የጠቆረው አይኑ እና ቆጃው ወደድሮው እየተመለሰለት መሆኑን እና የከሳው ሰውነቱ መወፈር መጀመሩን አይታ የጠንቋዩን ግራ እጅ ግርማ ደግሞ የጠንቋዩን እጅ ያዙት።ወድያው ክፍሉ በብዙ ብርሀን እና በከባድ ንፋስ ተሞላ።ብርሀኑ እና ነፋሱ ልጁን እና የግርማን አባት ወደራሳቸው መለሳቸው እና መንቃት ጀመሩ።የጠንቋዩ ግማሽ ጎን ወደ ሜሪ ግማሹ ጎን ደግሞ ወደ ግርማ ገባ።ወድያው የነበረው ነፋስ እና ብርሀን ጠፋ።ክፍሉ ውስጥ የነበሩት ሜሪ ግርማ የግርማ አባት እና ልጁ ብቻ ነበሩ፤ጠንቋዩ አልነበረም።አራቱም እርስ በእርስ ተያዩ፤ሁሉም ደህና መሆናቸው ገርሟቸው ነበር።ትንሽ እንደቆየ ሜሪ የበላችውን ምግብ ማስታወክ ጀመረች።ሰውነቷ ውስጥ ያለው ምግብ ሲያልቅ ደም መትፋት ጀመረች።ሁሉም ደንግጠው ይመለከቷት ነበር።ያ የሚያምረው ዘንፋላ ጥቁር ፀጉር አጥሮ እና ልስላሴው ጠፍቶ ተንጨበረረ።የቆዳ ቀለሟ ወደ ነጭነት ተቀየረ።አይኗ ስር ያለው ቆዳዋ፣ከንፈሯ እና ጥፍሮቿ ወደ ጥቁር ቀለም ተቀየሩ።ቆዳዋ ተሸበሸበ እና ድምጿም ተቀየረ።ከተንበረከከችበት ተነሳች እና አፏን በእጇ እየጠራረገች ከቤት ለመውጣት መራመድ ጀመረች።ግርማም ተነስቶ ቆመ እና"ሜሪ?ወዴት ልትሄጂ ነው?"ብሎ ጠየቃት።መልስ ሳትሰጠው መራመዷን ቀጠለች።ልጁ ግን ወደትክክለኛ ሰውነት ስለተመለሰ እናቱን "እማዬ?"ብሎ ጠራት።ግርማም የልጁን ጥሪ ሲሰማ ሮጦ ሄደ እና የልጁን አፍ አፈነውና"ልጄ ምንም አትናገር ዝም በል!"አለው።ጠንቋዩ ልጃችሁ እማዬ ወይም አባዬ ብሎ እንዳይጠራችሁ ብሎ ያስጠነቀቀው ትዝ ብሎት።ሜሪ ግን የልጇን ድምፅ ስትሰማ መራመዷን አቁማ ወደልጇ ዘወር አለች።ወድያው አዞራት እና ወደመሬት በጉልበቷ ተንበረከከች፤በዛቹ ቅፁበት ፀጉሯ ወደድሮ እርዝመት እና ልስላሴ ተመለሰ።የጠቆረው አይኗ እና ጥፍሮቿ ወደድሮው ውበታቸው ተመለሱ፤የተሸበሸበው ቆዳዋም ወደድሮው ልስላሴያቸው ተመለሱ።ግርማም ልጁን ለቀቀው እና ሮጦ ሜሪን አቀፋት።ሁሉም ነገር ያለቀ መስሎት ነበር ግን አመድ የመሰለ ነገር ከሜሪ ሰውነት ሲቦል ተመለከተ።ወድያው ለቀቃት እና ሚስቱን ሲመለከታት ሜሪ እንደአመድ እየቦለለች እየጠፋች ነበር።ሁሉም ሰውነቷ አመድ ሆነ እና አስክሬኗ እስከማይገኝ ድረስ አመድ ሆና ጠፋች።ግርማም በሀዘን እና በንዴት ተንበርክኮ በጣም እየጮኸ ማልቀስ ጀመረ።በመሀል ድምፁ ተቀየረበት፤ድምፁ እንደተቀየረበት ሲያውቅ ማልቀሱን አቆመ።ሆዱ ሲገለባበጥ ይሰማው ጀመረ።ሜሪ እንደሆነችው ሊሆን እንደሆነ ገባው እና ወደ አባቱ ዘወር ብሎ 

"አባዬ!.....ልጁን ይዘኸው ከዚህ ሂድ ካልሆነ ያ ሰይጣን ልጄን ይገድለዋል።"አለው በተቀየረው ድምፅ።

"አንተስ?አብረን ከዚህ እንሂድ!.....ብቻህን ትቼህ አልሄድም።"አለው አባቱ።

ግርማም በቁጣ "አሁኑኑ ከዚህ ውጡ!ለልጁ የቀረኸው አንተ ብቻ ነህ ስለዚህ በደንብ አሳድገው፤ልጄ የኔን መለወጥ ሳያይ ከዚህ ሂድ!"ብሎ የበላውን ምግብ ልክ እንደሜሪ ማስመለስ ጀመረ።የግርማ አባት የልጁን ልጅ ይዞ በፍጥነት ከዚያ ቤት ወጣ፤ግርማም መልኩ ተቀያይሮ ያንን ጠንቋይ መሰለ፤እሱም ድጋሚ ላይመለስ ያንን ቤት ለቆ ሄደ።በነገው እለት ቄሶቹ ወደግርማ ቤት ሄዱ።የጊቢው በር ተከፍቶ ስለነበር ከፍተው ወደውስጥ ገቡ፤ጊቢው ውስጥ ማንም አልነበረም፤ወደ ቤቱ በር ሲመለከቱም በሩ ተበርግዶ ነበር።ወደውስጥ እየገቡ  ቤቱን ቃኙት።የቤቱ እቃዎች በሙሉ መሬት ላይ ተበታትኖ ወዳድቀው ነበር።መሬት ላይ ያስመለሱትን እና የሜሪን አመድ ተመለከቱ።

"በስመ አብ ወልድ ወመንፈስ ቅዱስ!ምንድነው የተፈጠረው?"ብሎ መጀመሪያ መጥቶ የነበረው ቄስ አማተበ።

አለ የተባለው ቄስም ቀጠል አድርጎ "አይታይህም እንዴ?ሁሉም ነገር አብቅቷል!.....አሁን ሁሉም የሉም።"አለው።
..................ሙሉውን ለማንበብ ይቀላቀሉን!🙏

ምርጥ ምርጥ ታሪክ ያላቸውን ድርሰቶች ይቀርባሉ።እናንተም ተቀላቀሉን እና አዳዲስ ታሪኮችን ያንብቡ፤ለወዳጅ ለዘመድ ለጓደኛዎ በማጋራት ትብብር አድርጉልን🙏🙏
https://t.me/vikinovels