"هیچکدام از ما"
هیچکدام از ما، آنی نشد که میخواست
نه او که رفت، نه من که ماندم...
ما فقط در سایهی شکلهایی لرزان
از آدمیانی که دوست داشتیم
نفس کشیدیم و نامش را «زندگی» گذاشتیم
رویاهایمان پوسیدند
در فنجانهای چای،
در «نه»هایی که نگفتیم
و «بمان»هایی که نشنیدیم
حل شدند... و سرد ماندند
ما هر شب
با چراغی خاموش
در خودمان کوچهگردی کردیم
و به هیچ پنجرهای نرسیدیم
تو بگو...
از ما چه ماند؟
جز زنی که سکوت را بهتر از واژهها بلد است
و مردی که نگاه میکند
بیآنکه واقعاً ببیند؟
- مهدیس دهنوی
| @Mahdisdhnavi
هیچکدام از ما، آنی نشد که میخواست
نه او که رفت، نه من که ماندم...
ما فقط در سایهی شکلهایی لرزان
از آدمیانی که دوست داشتیم
نفس کشیدیم و نامش را «زندگی» گذاشتیم
رویاهایمان پوسیدند
در فنجانهای چای،
در «نه»هایی که نگفتیم
و «بمان»هایی که نشنیدیم
حل شدند... و سرد ماندند
ما هر شب
با چراغی خاموش
در خودمان کوچهگردی کردیم
و به هیچ پنجرهای نرسیدیم
تو بگو...
از ما چه ماند؟
جز زنی که سکوت را بهتر از واژهها بلد است
و مردی که نگاه میکند
بیآنکه واقعاً ببیند؟
- مهدیس دهنوی
| @Mahdisdhnavi