مهدیس | مه‌آوا


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


صدا، ردّی از روح است
و من با هر زمزمه، تکه‌ای از روحم را برایت می‌گذارم
http://t.me/HidenChat_Bot?start=6160618919

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


هروقت تورو میبینم و زل میزنم تو چشمات میگم:

هوا قند است. زمین و زمان قند است. روحم بوی وانیل می‌دهد؛ بوی تسبیح چوبی ،بوی مشت بسته‌ی نوزاد، بوی کاه‌گل نم خورده، من چه سبزم امروز.🫧💌


🕯؛عشق واقعی آسون فراموش نمیشه. حتی اگه آدمش رفته باشه.
خداحافظ، اما نه مثل خداحافظی تو،
خداحافظی من یعنی...


نویسنده و گوینده: مهدیس دهنوی


| @Mahdisdhnavi


⏳بعد از دوازده شب دیگه دل ادم به هیچ قاعده ای گوش نمیده
امشب می‌خوام سکوت شکسته شده‌ام رو باهم گوش کنیم.


چه گناهی کرده‌ام که در خوابم هستی،
در بیداری‌ام نه
در قلبم هستی و در چشمم نه..


📻؛وقتی کسی عاشق باشه، حتی توی بی‌نهایت هم رو تو رو پیدا می‌کنه.✨

نویسنده و گوینده: مهدیس دهنوی


| @Mahdisdhnavi


✨ امشب ساعت ۱۰، درِ قصه‌ای باز می‌شه که هم بچه‌ها رو می‌بره توی رویا… هم بزرگترا رو. اولین قصه رو از دست ندین🌚


لعنت به من و عشق تو و وعده یِ مایت
لعنت به منِ بی شرفِ مانده به پایت :)


«گاهی می‌ترسم...
می‌ترسم دل‌تنگی‌هایم فقط در سینه‌ی من آوار شود
و تو، بی‌خبر از این بغض‌های شبانه،
روزت را مثل همیشه آرام زندگی کنی...

اگر حتی لحظه‌ای نباشی و دلت برایم نلرزد،
من باز هم دلتنگت می‌مانم؛
چون امتحانِ برابری نیست…
دلی‌ست که تا مرز سوختن خودش را خرج می‌کند.»


🕯دنیا، گاهی شبیه کتابی‌ست که صفحه‌هایش را باد ورق می‌زند؛
تو حتی فرصت نمی‌کنی جمله‌ای را تمام کنی، که داستان عوض می‌شود.
آدم‌ها می‌آیند، مثل فصل‌هایی که بی‌هشدار آغاز می‌شوند،
و می‌روند، مثل کلماتی که ناگهان از یاد می‌روند.

ما خیال می‌کنیم صاحب قصه‌ایم،
اما بیشتر شبیه مهمانِ گذرای متنی هستیم که کسی دیگر نوشته است.
سرنوشت، گاهی بی‌رحم است،
نه به‌خاطر آنچه از ما می‌گیرد،
بلکه به‌خاطر آنچه برای همیشه در ما می‌گذارد.

آموخته‌ام که هیچ مکثی در جهان، جاودانه نیست.
حتی لحظه‌هایی که به آرامش می‌مانی،
آهسته از لای انگشتان زمان سر می‌خورند.
شاید راز ماندن این باشد که،
به جای چنگ زدن به لحظه،
یاد بگیری با آن قدم بزنی…
همراهش، نه مالک آن.

مهدیس دهنوی


| @Mahdisdhnavi


Forward from: نامه‌‌باز؛
📻 فروغ‌نامه؛
زندگینامه فروغ فرخزاد با روایتی متفاوت

● قسمت اول: آشناییِ فروغ و پرویز
● قسمت دوم: زن، خانه، شعر. جایی برای نفس نیست!
● قسمت سوم: طلاق؛ شکستن زنی که هنوز ایستاده
● قسمت چهارم: زنِ تنها در شهر
● قسمت پنجم: کشف گلستان
● قسمت ششم: خانه‌ای که سیاه بود؛ اما روشن کرد فروغ را
● قسمت هفتم: از شعر تا فریاد!
● قسمت هشتم: نامه؛ آخرین سنگر و پناه
● قسمت نهم: مرگ؛ مثل یک خط ساده
● قسمت آخر (دهم): فروغ هنوز زنده‌ست؛
چون ما هنوز دلتنگیم...


🟠 همچنین این پادکست رو می‌تونید از اپلیکیشن castbox، با عنوان "فروغ‌نامه"، جست‌وجو و پیدا کنید.

✍️ نویسنده: پروین ثانی
🎙 گوینده‌: مهدیس دهنوی

| @parvinsani


دست‌هایت
مثل شاخه‌های نرمِ بید،
که با هر نسیم،
آرام می‌رقصند
بی‌آنکه بشکنند.

چشم‌هایت را
به من بسپار،
مثل آبیِ آرامِ دریاچه‌ای،
که بی‌صدا می‌خواند
قصه‌های بی‌پایانِ مهربانی را.

صدایت را
در گوشم بگذار،
مثل موسیقیِ بارانِ نرمِ اردیبهشت،
که قلبِ خاکِ خشک را
زنده می‌کند،
بی‌آنکه هیچ‌کس بفهمد.

و من،
در سکوتِ این لحظه،
آرام‌ترین شعرِ جهانم،
که به زبانِ نگاهت
آغاز می‌شود...

تو
زیباییِ ناپیدایِ منی،
لحظه‌ای از بودن،
که هرگز نمی‌خواهم
تمام شود.


مهدیس دهنوی


| @Mahdisdhnavi


تو نمیفهمی
دختری که دلش را خودش دوخته
نمی‌ترسد پاره شود.

- مهدیس


📻؛ هرکه عاشق بود ، دیگر حقِ مسلمانی نداشت.

شاعر و گوینده : مهدیس دهنوی


| @Mahdisdhnavi


مرز،
نه خطی‌ست
نه دیواری از سنگ
مرز،
چیزی‌ست شبیهِ نفسِ بعد از آغوش،
لحظه‌ای که نمی‌دانی
دلت تنگ‌تر شده،
یا آرام‌تر.

عشق،
آهسته می‌خزد میان واژه‌ها،
می‌نشیند روی شانه‌ی گفتن
اما نمی‌گوید.

نه تند است
نه آرام،
عشق
در گلو گیر نمی‌کند
اما تمام صداها را می‌گیرد.

مرزش،
لرزشِ دست‌هایی‌ست
که نمی‌دانند
باید بمانند
یا بلرزند.

مثل شعری
که در حاشیه‌ی دفتر کسی
افتاده باشد
و هیچکس
نه آن را خوانده
نه فهمیده
اما هنوز زیباست.

- مهدیس دهنوی
| @Mahdisdhnavi


تو آمدی
مثل نوری
که از لای پرده‌ی نازک صبح
می‌چکد روی گونه‌ی پنجره...

صدا نداشتی،
اما جهان
با عبورِ نگاهت
آرام شد.

باد،
دامنِ درخت را گرفته بود
تا بوی موهایت را
در کوچه‌های خیس
پخش کند.

تو نیامده بودی برای ماندن—
آمده بودی
تا من یادم بیفتد
چقدر می‌شود
با یک حضور
عاشقِ زندگی شد.


- مهدیس دهنوی

| @Mahdisdhnavi


📻 این چشم چه بود آه که ناگاه گشودی؟

شاعر: وحشی بافقی


| @Mahdisdhnavi


ابرویش کمان بود، که بی‌هوا تیر پرتاب می کرد؛
قصه‌ای بود قدیمی، از ظرافت خلقت...
خم آن قوس، انگار امضای خدا بود،
که با حوصله، حوصله، دل را نشانه رفت.

من گم شدم میان آن خط منحنی،
میان مکث نگاهش،
میان سکوتی که از چشم‌هایش آغاز می‌شد و به لبخندش ختم...
و هیچ نبردی در جهان،
به اندازه‌ی یک نگاه از میان آن ابروهای کمان،
شرافتمندانه‌تر نبود.

- مهدیس دهنوی

| @Mahdisdhnavi




به صحرا بنگرم، صحرا ته وینم
به دریا بنگرم، دریا ته وینم

به هرجا بنگرم، کوه و در و دشت
نشان از قامت رعنا ته وینم

بابا طاهر


"هیچ‌کدام از ما"

هیچ‌کدام از ما، آنی نشد که می‌خواست
نه او که رفت، نه من که ماندم...

ما فقط در سایه‌ی شکل‌هایی لرزان
از آدمیانی که دوست داشتیم
نفس کشیدیم و نامش را «زندگی» گذاشتیم

رویاهایمان پوسیدند
در فنجان‌های چای،
در «نه»هایی که نگفتیم
و «بمان»هایی که نشنیدیم
حل شدند... و سرد ماندند

ما هر شب
با چراغی خاموش
در خودمان کوچه‌گردی کردیم
و به هیچ پنجره‌ای نرسیدیم

تو بگو...
از ما چه ماند؟
جز زنی که سکوت را بهتر از واژه‌ها بلد است
و مردی که نگاه می‌کند
بی‌آنکه واقعاً ببیند؟

- مهدیس دهنوی

| @Mahdisdhnavi

20 last posts shown.

41

subscribers
Channel statistics