مرز،
نه خطیست
نه دیواری از سنگ
مرز،
چیزیست شبیهِ نفسِ بعد از آغوش،
لحظهای که نمیدانی
دلت تنگتر شده،
یا آرامتر.
عشق،
آهسته میخزد میان واژهها،
مینشیند روی شانهی گفتن
اما نمیگوید.
نه تند است
نه آرام،
عشق
در گلو گیر نمیکند
اما تمام صداها را میگیرد.
مرزش،
لرزشِ دستهاییست
که نمیدانند
باید بمانند
یا بلرزند.
مثل شعری
که در حاشیهی دفتر کسی
افتاده باشد
و هیچکس
نه آن را خوانده
نه فهمیده
اما هنوز زیباست.
- مهدیس دهنوی
| @Mahdisdhnavi
نه خطیست
نه دیواری از سنگ
مرز،
چیزیست شبیهِ نفسِ بعد از آغوش،
لحظهای که نمیدانی
دلت تنگتر شده،
یا آرامتر.
عشق،
آهسته میخزد میان واژهها،
مینشیند روی شانهی گفتن
اما نمیگوید.
نه تند است
نه آرام،
عشق
در گلو گیر نمیکند
اما تمام صداها را میگیرد.
مرزش،
لرزشِ دستهاییست
که نمیدانند
باید بمانند
یا بلرزند.
مثل شعری
که در حاشیهی دفتر کسی
افتاده باشد
و هیچکس
نه آن را خوانده
نه فهمیده
اما هنوز زیباست.
- مهدیس دهنوی
| @Mahdisdhnavi