«گاهی میترسم...
میترسم دلتنگیهایم فقط در سینهی من آوار شود
و تو، بیخبر از این بغضهای شبانه،
روزت را مثل همیشه آرام زندگی کنی...
اگر حتی لحظهای نباشی و دلت برایم نلرزد،
من باز هم دلتنگت میمانم؛
چون امتحانِ برابری نیست…
دلیست که تا مرز سوختن خودش را خرج میکند.»
میترسم دلتنگیهایم فقط در سینهی من آوار شود
و تو، بیخبر از این بغضهای شبانه،
روزت را مثل همیشه آرام زندگی کنی...
اگر حتی لحظهای نباشی و دلت برایم نلرزد،
من باز هم دلتنگت میمانم؛
چون امتحانِ برابری نیست…
دلیست که تا مرز سوختن خودش را خرج میکند.»