من از تناقض ساخته شدهام.
گاهی آنقدر ساکتم که همه فکر میکنند هیچ حرفی برای گفتن ندارم، اما درونم هزاران جمله ناتمام زندگی میکنند.
گاهی از همه فاصله میگیرم، نه چون کسی را نمیخواهم؛ فقط چون نمیتوانم شلوغی دنیا را تحمل کنم.
میتوانم همزمان هم قوی باشم، هم خسته.
هم لبخند بزنم، هم چیزی در دلم سنگینی کند.
گاهی برای دیگران پناه میشوم، در حالی که خودم دنبال جایی برای آرام گرفتن میگردم.من آدمِ جوابهای ساده نیستم.
هر احساسم، یک روی دیگر هم دارد.
اگر نزدیک شوم، شاید دوباره دور شوم.
اگر بیتفاوت به نظر برسم، شاید همان لحظه بیشتر از همیشه اهمیت داده باشم.تناقض، ضعف من نیست؛ بخشی از هویت من است.همین تضادها مرا ساختهاند.نه کاملاً تاریکم، نه کاملاً روشن.نه همیشه گمشدهام، نه همیشه پیدا.من فقط یاد گرفتهام با تمام نسخههای متفاوت خودم زندگی کنم؛چون بعضی آدمها را نمیشود با چند کلمه تعریف کرد.آنها را فقط باید شناخت...
گاهی آنقدر ساکتم که همه فکر میکنند هیچ حرفی برای گفتن ندارم، اما درونم هزاران جمله ناتمام زندگی میکنند.
گاهی از همه فاصله میگیرم، نه چون کسی را نمیخواهم؛ فقط چون نمیتوانم شلوغی دنیا را تحمل کنم.
میتوانم همزمان هم قوی باشم، هم خسته.
هم لبخند بزنم، هم چیزی در دلم سنگینی کند.
گاهی برای دیگران پناه میشوم، در حالی که خودم دنبال جایی برای آرام گرفتن میگردم.من آدمِ جوابهای ساده نیستم.
هر احساسم، یک روی دیگر هم دارد.
اگر نزدیک شوم، شاید دوباره دور شوم.
اگر بیتفاوت به نظر برسم، شاید همان لحظه بیشتر از همیشه اهمیت داده باشم.تناقض، ضعف من نیست؛ بخشی از هویت من است.همین تضادها مرا ساختهاند.نه کاملاً تاریکم، نه کاملاً روشن.نه همیشه گمشدهام، نه همیشه پیدا.من فقط یاد گرفتهام با تمام نسخههای متفاوت خودم زندگی کنم؛چون بعضی آدمها را نمیشود با چند کلمه تعریف کرد.آنها را فقط باید شناخت...
Nicole writes