جهـانِ خیـالــی


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


𝑷𝒆𝒏, 𝒅𝒓𝒆𝒂𝒎𝒔 𝒂𝒏𝒅 𝒂 𝒍𝒊𝒕𝒕𝒍𝒆 𝒑𝒓𝒊𝒏𝒄𝒆𝒔𝒔 𝒔𝒐𝒖𝒍🎀🗡️

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


Video is unavailable for watching
Show in Telegram
چه احساسی یست که عشق چنین تورا به زندگی برگرداند..!




و عشق در سرزمین من جرم نامیده شده است
اما برخلاف آنچه نامیده‌اند، عشق احساسی‌ست که نه جرم است و نه گناه؛ چیزی‌ست که بی‌اجازه در دل ریشه می‌دواند و آدمی را به زیباترین و شکننده‌ترین نسخه‌ی خویش بدل می‌کند.


جهــان خــیالی


.......


و من در اقیانوس چشمانت غرق شدم:)


چشم بانوی عزیز ❤️


Forward from: آرونـــد|بــانــو امـیـری
تو فقط فوروارد کن؛
انتخاب با تو، نامه با من.🫧🫴🏻


روز استقلال افغانستان مبارک! 🇦🇫


‏ای که میپرسی ز من کان ماه را منزل کجاست؟
منزل او در دل است، اما ندانم دل کجاست

- هلالی ‌جغتایی


نیمی از جانِ مرا بردی، محبت داشتی
نیمِ باقی‌مانده هم هروقت فرصت داشتی
بر زمین افتادم و دیدم سراغم آمدی
دستِ یاری چیست؟ سودایِ غنیمت داشتی
خانه‌ای از جنسِ دلتنگی بنا کردم، ولی
چون پرستوها به ترکِ خانه عادت داشتی
زخم خوردم، گاهی از ایشان و گاه از چشمِ تو
با رقیبان بر سرِ جانم رقابت داشتی
ای که ابرویت به خونریزی کمر بسته‌ست، کاش
اندکی در مهربانی نیز همت داشتی

- سجاد سامانی


I’m literally searching for you in books.


هر شب برای یکی از از دستت داده گانم عذاداری میکنم.. چه اندوهی-🦢


Forward from: آرونـــد|بــانــو امـیـری
می‌دانی مشکل کجاست؟ ما همیشه خیال می‌کنیم هر رنجی باید درمان شود. اگر کسی گریه کند، فوری دستمالی به او می‌دهیم. اگر تنها باشد، برایش آدم پیدا می‌کنیم. اگر دلش شکسته باشد، برایش جمله‌های امیدوارکننده می‌گوییم. گویا غم، بیماری ناپسندی است که باید هرچه زودتر از بدن انسان بیرونش کرد. اما بعضی غم‌ها را نمی‌شود بیرون کرد...

#بـانـو_امـیـری


Forward from: آرونـــد|بــانــو امـیـری
پنج سال یک وطن هزار دلتنگی.pdf
367.6Kb
هر بار که کسی پرسید: "اهل کجایی؟" و ما گفتیم: "افغانستان."
و بعد برای چند ثانیه سکوت کردیم چون هیچ کلمه‌ای به اندازه‌ی کافی بزرگ نبود تا تمام تو را در خودش جا بدهد.

تکه‌ی از متن
نویسنده:
#بـانـو_امـیـری


من از اندوه دیگران اشفته و ناراحت شدم و اما انان اندوه مرا دیدند و
خندیدند.!


جهــان خیـالی


چقدر حرف دارم و گلویم بغض کرده است؛
می‌خواهم بیان کنم چه می‌گذرد در این دل، در این من، در من و این اندوه بی‌پایان؛
اما توان بیان ندارم، یا شاید چون هیچ‌گاه درک نمی‌شوم.
انگار هرچقدر توضیح دهم، نخواهید فهمید واقعاً این من چه کشیده است.
همین است که می‌نویسم؛
که درد دارد این من،
و این اندوه تمامی ندارد...

جـهان خـیالی


Video is unavailable for watching
Show in Telegram


قلم را ز ما گرفتند تا خانه‌نشین شویم و بردگی کنیم؛
اما چنین نشد...
ما با هنر خود، امید را نقاشی کردیم؛
درد را نوشتیم و امید را به تصویر کشیدیم.
می‌خواهی چه چیز دیگری ز ما بگیری؟
ما نویسندگانِ امیدیم،
نقاشانِ هنرمان،
و بیان‌کنندگانِ دردهایمان...


جــهان خیـالی


پنچ سال شد که در مملکتم صدای موسیقی نپیچید..


امروز همان تاریخ است؛
همان روزی که از تحصیل، از حقم و از بخشی از آرزوهایم محروم شدم.

برای جهان، ۱۵ آگست فقط یک روز در تقویم است؛
اما برای من، یادآور دردی‌ست که هنوز تحملش آسان نیست.

پنج سال از من گرفتند؛
پنج سالی که می‌توانست پر از درس، تجربه و ساختن آینده‌ام باشد.
دردی در من کاشتند که شاید همیشه در قلبم بماند...

اما در میان تمام این تاریکی، چیزی در وجودم ریشه دواند؛
چیزی به نام امید.

امروز، بیشتر از همیشه می‌خواهم برای آرزوهایم تلاش کنم.
می‌خواهم آرزوهایی را که قرار بود دفن شوند، دوباره زنده کنم؛
حتی اگر راهشان سخت باشد، حتی اگر دیر باشد.

من هنوز امید دارم.
و تا وقتی امیدی در من زنده است، ادامه می‌دهم.

20 last posts shown.

66

subscribers
Channel statistics