هنوز نرفتم رشت🎐


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


‌
هوا مارو نجات داد.
‌

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


بخاطر همین ندیدمش و حس کردم اصلا جمع بندی نداره، آخراشو چون دانلود کرده بودم مجبوری نگاه کردم🦧


خوش اومدین همتون، منم جوین چنلاتون شدم🫩💅🏻




به مهسا قول هم دادم نقاشی با مدادرنگی بکشم دیگه این آخرین قولیه که راجع‌به نقاشی بهش میدم🦫🥊


-


Forward from: ❀Silenzio
این پیام رو + یکی از تکست‌های اینجا رو فوروارد کنید، پست مدنظرتون رو ریپلای کنید تا بذارمشون اینجا و پنج‌تایی که بیشترین ریکت رو دریافت کنن تا صبح پنجشنبه داخل کانال می‌مونن.
تا ساعت 19:00


Forward from: پروانه‌ خال‌دار
این موها دقیقا کی قراره اونجوری که می‌خوام وایسن؟


چون هیچوقت نفهمیدم چطور باید از نقاشیام عکس بگیرم هیچوقت نشونتون ندادم🫪🤡








مدتیه که جز غم چیزی حس نمی‌کنم. انگار یه غمی دائم توی وجودم جا خوش کرده که تا وقتی نفس می‌کشم همراه منه باهام میاد، حتی وقتی چشمامو می‌بندم و سعی می‌کنم فراموشش کنم. غم برای تمام اون روزهایی که فکر می‌کردم سخت بودن اما حالا می‌بینم نه، هیچ‌ کدومشون سخت‌تر از همین الان نبودن. اون شوق برای فصل بهار که دیگه هیچوقت مثلش نمیاد، برای روزهایی که می‌تونستم بدون فکر کردن به هیچ چیز فقط آروم باشم و نفس بکشم، برای لحظه‌هایی که نمی‌دونستم باید قدرشون رو بدونم، اما حالا حتی یادآوری‌شون هم سوز میاره. و فکر می‌کنم به همه چیزهایی که توی زندگی ساده ازشون گذشتیم، بدون اینکه قدرشون رو بدونیم. یه لبخند ساده‌ کسی که دوستش داشتیم، یه آغوش گرم وقتی دلتنگ بودیم، یه روز آفتابی که بدون هیچ برنامه‌ای فقط روی چمن‌ها نشستیم و هوا رو حس کردیم.. همه‌شون بودن و ما نمی‌فهمیدیم رد می‌شدیم و فکر می‌کردیم هنوز وقت داریم! و حتی آدم‌ها، آدم‌هایی که وقتی کنارشون بودیم حس می‌کردیم دنیا کوچیک می‌شه و امن، اون‌ها رو هم ساده گرفتیم بی‌اینکه بدونیم یه روز نبودنشون چه جای‌خالی عجیبی توی زندگی‌مون می‌ذاره، حالا که برمی‌گردم نگاه می‌کنم، می‌بینم ساده‌ترین چیزها، همون چیزهایی بودن که ارزششون رو هیچوقت نمی‌دونستیم و همین باعث می‌شه غم عمیق‌تر بشه.. اما یه جورایی هم یادآوری می‌کنه که هنوز می‌شه قدر چیزهای کوچیک رو بدونیم، حتی اگه دیر شده باشه اما هنوز یاد نگرفتم چطور از چیزهای کوچیک خوشحال بشم. انگار اونقدر چشمم به یه مقصد دور و یه هدف نهایی بوده که خودِ مسیر رو ندیدم اونقدر درگیر رسیدن شدم که نفهمیدم زندگی همون لحظه‌هاییه که آروم و بی‌صدا از کنارمون رد می‌شن. همیشه فکر می‌کردم وقتی به یه نقطه‌ی خاص برسم، حالم خوب می‌شه و بالاخره آرامش پیدا می‌کنم اما حالا که به عقب نگاه می‌کنم، می‌بینم انقدر غرق فردا بودم که امروز رو زندگی نکردم. انقدر منتظر یه خوشبختی بزرگ موندم که شادی‌های کوچیکی رو که هر روز سر راهم سبز می‌شدن، ندیدم. شاید برای همینه که این روزها دلم برای خودِ گذشته‌ام تنگ می‌شه، نه چون زندگی بی‌نقص بود، فقط چون هنوز می‌تونستم گاهی بی‌دلیل خوشحال باشم، بدون اینکه همه‌ چیز کامل شده باشه. چیزی که حالا بیشتر از همیشه دنبالش می‌گردم و کمتر پیداش می‌کنم.










گریه کردم✋🏼






راستی هنوزم دارم این پلی لیستو گوش می‌کنم !!!!!!!

20 last posts shown.

170

subscribers
Channel statistics