چند شب پیش در کنسرت جمعی از رپرها، دخترها سوتین‌هایشان را درآوردند و به سوی خواننده‌ها پرتاب کردند. خوانندگان هم که همان دلقکان سیرک مدرن هستند از تماشای این صحنه به وجد آمده و به آن خندیدند.

خنده‌ی خواننده‌های روی استیج خنده‌ی مردانی‌ست که فهمیده‌اند چگونه با کمترین سرمایه‌ی انسانی به بالاترین سطح دسترسی جنسی برسند. این همان تضاد عریان بازار جنسی‌ست، که مردان عادی باید برای کوچکترین توجه زن تلاش کنند، اما یک سلبریتی تنها با ایستادن روی صحنه، زن را به مرحله‌ای می‌رساند که خودش لباس زیرش را تقدیم کند.

چه شد دختر ایرانی که روزی دختر کوروش بود، امروز در صف تماشاگران یک رپر دست‌چندم با لذت حیوانی لباس زیرش را به هوا می‌اندازد؟ این سقوط محصول فرهنگی‌ست که زن را از مقام مادر و معشوق به کالایی نمایش‌گونه تنزل داده، و مرد را از پهلوانی نجیب به مشتری مضحک این بازار فاسد.

این صحنه هشدار برای مردانی‌ست که در خواب بسر می‌برند: زنان همواره به سمت نردبان ارزش مردانه می‌دوند. نردبانی که دیگر نه هوش و خرد، که شهرت توخالی و سر و صداست. اگر مرد امروز بازیکن نباشد، زن فردا سوتینش را پای دلقک دیگری خواهد انداخت.

@inkfornone