•رمان: #حسرت_ابدی
•نویسنده: #مریم_رسولی
•پارت: نهم
فردا او برفتم مکتب
افسانه :بهتری
مه: نه نیوم مه ایشته طاقت کنم او نبینوم 😞
فاطمه: خوب دختر شماره از سمیه بگیر او قوم اونها خودی به تماس شو
مه: چی رقم بروم بستونم او خبر میشه بسته قریه باز خبر میکنه 😕
افسانه: او خبر داره و قول داد به هیچکس چیزی نگه
مه: چی رقم😳
افسانه :همو روزی که گریه کردی داخل صنف خبر شدی که نعمان برفتن شهر از او روز خبر داره
مه :حالی بروم بستونم دیشب هم دختر خاله مه گفت بستون شماره او خودی او گپ بزن
افسانه :فکر ها خو بکن تا ساعت آخر بعد برو بستون
تا ساعت آخر فکر کردم دگه طاقت دوری او ندیشتم
برفتم پیش سمیه
مه: خبی سمیه😊
سمیه: شکر تو خوبی😊
مه: شکر چیزه .....
سمیه :چیزی میخواهی 😐
مه :میشه شماره نعمان بدی
سمیه :باشه جانم
صبر کو از داخل کیف خو وار دارم
کتاب چه شماره ها همیشه خودی منه
سمیه شماره گرفت بداد
سمیه: بیا ای هم شماره😊
مه: تشکر ای خوبی تو فراموش نمیکنم
سمیه :تو درک میکنم جانم 😉
بعد از اینکه مکتب رخصت شد برفتم خونه خیلی خوشحال بودم
مدینه :ایشته امروز خوشحالی نیکه عزیز گل دوا چیزی به تو داده
از روز که فقط بگی شو تو مرده باشه همو ته افسرده بودی
مه :فکر کن دوره افسردگی بود😊
مدینه: چری مه همچین چیزی تجربه نکردم
مه: تو فرفری بغیر از آشپزی چی متوجه هستی😜
مدینه: وای خدا خوب شد یاد مه دادی امشو آشک پخته میکنم بروم خمیر او آماده کنم 😱
مه: هر کس تو بستونه خوشبخت ترین مرد روی زمین از بس غذا پختن یاد داری 🤪
مدینه: تشکر خود مه هم میفهمیم 😉
مه :چشم سفید😒
ادامه دارد....
•نویسنده: #مریم_رسولی
•پارت: نهم
فردا او برفتم مکتب
افسانه :بهتری
مه: نه نیوم مه ایشته طاقت کنم او نبینوم 😞
فاطمه: خوب دختر شماره از سمیه بگیر او قوم اونها خودی به تماس شو
مه: چی رقم بروم بستونم او خبر میشه بسته قریه باز خبر میکنه 😕
افسانه: او خبر داره و قول داد به هیچکس چیزی نگه
مه: چی رقم😳
افسانه :همو روزی که گریه کردی داخل صنف خبر شدی که نعمان برفتن شهر از او روز خبر داره
مه :حالی بروم بستونم دیشب هم دختر خاله مه گفت بستون شماره او خودی او گپ بزن
افسانه :فکر ها خو بکن تا ساعت آخر بعد برو بستون
تا ساعت آخر فکر کردم دگه طاقت دوری او ندیشتم
برفتم پیش سمیه
مه: خبی سمیه😊
سمیه: شکر تو خوبی😊
مه: شکر چیزه .....
سمیه :چیزی میخواهی 😐
مه :میشه شماره نعمان بدی
سمیه :باشه جانم
صبر کو از داخل کیف خو وار دارم
کتاب چه شماره ها همیشه خودی منه
سمیه شماره گرفت بداد
سمیه: بیا ای هم شماره😊
مه: تشکر ای خوبی تو فراموش نمیکنم
سمیه :تو درک میکنم جانم 😉
بعد از اینکه مکتب رخصت شد برفتم خونه خیلی خوشحال بودم
مدینه :ایشته امروز خوشحالی نیکه عزیز گل دوا چیزی به تو داده
از روز که فقط بگی شو تو مرده باشه همو ته افسرده بودی
مه :فکر کن دوره افسردگی بود😊
مدینه: چری مه همچین چیزی تجربه نکردم
مه: تو فرفری بغیر از آشپزی چی متوجه هستی😜
مدینه: وای خدا خوب شد یاد مه دادی امشو آشک پخته میکنم بروم خمیر او آماده کنم 😱
مه: هر کس تو بستونه خوشبخت ترین مرد روی زمین از بس غذا پختن یاد داری 🤪
مدینه: تشکر خود مه هم میفهمیم 😉
مه :چشم سفید😒
ادامه دارد....