•رمان: #حسرت_ابدی
•نویسنده: #مریم_رسولی
•پارت: دهم
به مدینه کمک کردم آشک ها به شب پخته کنه
شب شد بابا مه بیامدن سفره هموار کردیم شروع کردیم به نون خوردن
ظرف ها بشستم چای ببردیم مه هم آمدم اطاق خو
خودی خو شروع کردم به گپ زده که زنگ بزنم چی رقم خودی حرف بزنم
برفتم گوشی مادر خو آوردم شماره گرفتم
خیلی استرس دیشتوم چند نفس عمیق کشیدوم زنگ زدوم بعد از پنج بوق جواب داد
خودی یار من بود همان صدای زیبا او و دلنشین او
نعمان :بلی
الو شما کی هستین
مه: الو مه هستم
نعمان: نشناختم شما
مه: اسرا هستم هم مسجدی شما
نعمان: شناختم خوبی
مه :شکر شما خوبیم
نعمان :شکر کار دیشتی تماس گرفتی
مه :خواستم صدا تو بشنوم
نعمان: ......
مه: نعمان دگه طاقت کرده نمیتونم مه تو دوست دارم عاشق تو شدوم
نعمان: از مه و تو شدنی نیه خبر داری از دشمنی که
مه :خدا بزرگه فقط مام صدا تو بشنوم
نعمان: نمیفهیمم چی بگم
مه :حالا تو هم منو میخواهی
نعمان: بعد بهت پیام میدم وقت خوش
چند ساعت منتظر ماندم تا پیام داد
نعمان: بیداری
مه :ها منتظر بودم
نعمان؛ مه هم به تو احساساتی دارم ولی بخاطر دشمنی جرعت نمیکردم بگم
مه :خدا بزرگه
نعمان: بیشک جانم
با جان که گفت خیلی خوشحال شدوم که نعمان هم مه را میخواهد🥹🫠
نعمان: کجا شدی
مه: هستم
نعمان :مکتب را خلاص کردی
مه: نه هنوز چند روز بعد امتحان ها سالانه هست بخیر مکتب خلاص میشود
تا خود صبح پیام میدادیم و از گذشته میپرسید
لایک فراموش تان نشود عزیزان... 🤍
ـ ادامه و قسمت بعدی فردا
لینک کانال ما را با دوستان تان به اشتراک بگذارید...@Roman_of_10