این قلم، یک دفترِ خاطراتِ تصویری است که با موسیقی، عکس و دیالوگهایِ ماندگار، احساساتِ درونیِ صاحبش را بیان میکند. نویسنده، با استفادهیِ هوشمندانه از هنر، به جایِ واژهپردازیِ طولانی، حرفهایِ دلش را به تصویر میکشد و با هر ادیتِ ویدیویی و هر انتخابِ موسیقی، یک بخشِ پنهان از روحِ خود را به نمایش میگذارد. این کانال، یک آلبومِ شنیداری-دیداری است که هر قطعهیِ آن، به تنهایی، یک داستانِ کامل را روایت میکند.
نویسنده، در این میان، یک روحِ بسیار حساس و نوستالژیک را به نمایش میگذارد. او عاشقِ موسیقیهایِ قدیمی و فیلمهایی با داستانهایِ عمیق است و از آنها برایِ بیانِ احساساتِ خود استفاده میکند. از دردِ یک دلِ تنها و عقدههایِ فروخوردهیِ یک شخصیتِ قدرنشناس مینویسد و با شخصیتهایِ سینمایی همذاتپنداری میکند. این قلم، به دنبالِ درک شدن و قدردانی است و در پسِ طنز و سادگیِ کلامش، حساسیتِ یک هنرمند پنهان شده است. در نهایت، این نوشتهها، روایتِ تناقضِ میانِ دلخوشیهایِ کوچک و دردهایِ بزرگ هستند. از یک سو، با خلقِ یک اثرِ هنریِ دیجیتال یا پیدا کردنِ یک سرگرمیِ جدید، شادیهایِ کوچکِ روزمره را جشن میگیرد و از سویِ دیگر، با غمِ خیانت و پشیمانی از خوبی کردن، به دردهایِ عمیقِ انسانی اشاره میکند. این قلم، در نهایت، یک پناهگاهِ کوچکِ هنری است که در آن، احساساتِ درهمتنیدهیِ یک روحِ مدرن، با زبانِ کلاسیکِ موسیقی و سینما، بیان میشوند.
- برای
https://t.me/Ronikaedit