Forward from: ‧₊˚ ୨ᥲᑲіᵕ̈gᥲіᥣ୧ ˚₊
گفت بالاخره که فراموشش میکنی،اینجوری نمیمونه.
نفسِ عمیقی کشیدم و گفتم:
یادِ بعضی آدما هیچوقت تمومی نداره.
با اینکه نیستن،
با اینکه رفتن،
ولی هیچوقت خاطره‌شون تموم نمیشه!
گفت:ولی همین که نیستش،
کم کم همه چی تموم میشه.
گفتم:بودنِ بعضی از آدما،
تازه از نبودنشون شروع میشه...
چون «عشق پر از درده»