❄️دیالِکتیک تنهایی❄️

«اگه یک کتاب بنویسید، راجع به این‌که عاشق کسی بشید که هیچ‌وقت نمی‌تونید داشته باشیدش. آخرین خط کتاب رو چی می‌نویسید؟»

#برای_خواندن

فرزندم، سعی می‌کنم به تو بفهمانم مرد بودن یعنی اینکه کسی باشی و این برای من مهم‌ترین چیز است. انسان بودن کلمه‌ی قشنگی است چرا که هیچ حد و مرزی برای زن یا مرد بودن مشخص نمی‌کند. در واقع بین مرد و یا زن بودن تفاوت بسیار ناچیزی وجود دارد. عملا این تفاوت به آن‌جا ختم می‌شود که بتوانی موجود زنده‌ای را در درونت پرورش دهی یا نه. قلب و مغز جنسیت ندارند. رفتار هم ندارند. این را به خاطر داشته باش. اگر قلب و مغز داشته باشی، هرگز تو را مجبور نخواهم کرد به خاطر زن یا مرد بودنت چنین یا چنان رفتاری داشته باشی. فقط از تو می‌خواهم که از معجزه‌ی بودن بهره ببری و هرگز تن به ذلت ندهی. ذلت همچون جانوری است که همیشه در کمین نشسته و هر روز و هر لحظه حمله می‌کند و تنها تعداد کمی از تکه تکه شدن در برابر این حیوان درنده در امان می‌مانند‌.
ذلت به بهانه‌ی احتیاط، مصلحت و گاهی عقل و خرد حمله می‌کند. انسان وقتی در معرض خطری قرار بگیرد، ترس وجودش را فرا می‌گیرد و هنگامی که خطر رفع شد، باز هم جسور و گستاخ می‌شود.
از خطر هراسی نداشته باش. حتی هنگامی که ترس تمام وجودت را فرا گرفته باشد. زاده شدن خودش با خطر همراه است. خطر پشیمانی از به دنیا آمدن.
شاید برای گفتن این حرف‌ها خیلی زود باشد.
شاید بهتر است فعلا درباره‌ی غم‌ها و پلیدی‌ها چیزی به تو نگویم و فقط از دنیای پاک و شاد با تو سخن بگویم. اما فرزندم، من نمی‌خواهم تو را فریب دهم و بگویم زندگی همانند قالی نرمی است که می‌توانی با پای برهنه بر آن راه بروی.
نه.
زندگی جاده‌ی ناهموار و پر از سنگی است که هر لحظه به تو گزند می‌رساند. جز با چکمه‌های آهنین نمی‌توان از سنگ‌های جاده‌ی زندگی گذر کرد؛ اما حتی این هم کافی نیست.
چرا که وقتی از پاهایت مراقبت می‌کنی، همیشه یک نفر پیدا می‌شود که سنگی به سوی سرت پرتاب کند.


- نامه به کودکی که هرگز زاده نشد (اوریانا فالاچی) | ترجمۀ زهره پرواز

#برای_خواندن

اما اگر پسر زاده شوی نیز برایم خوشایند است. حتی شاید بیشتر از دختر بودنت؛ چرا که از تحقیر و بردگی و سؤاستفاده دور می‌مانی. اگر پسر زاده شوی، کسی در خیابانی تاریک به تو تجاوز نمی‌کند. اگر پسر زاده شوی لازم نیست زیبارو باشی تا در اولین نگاه مورد قبول دیگران قرار بگیری و با اندام شکیلت هوش و ذکاوتت را پنهان کنی. ناچار نیستی وقتی با محبوبت همبستر می‌شوی قضاوت‌های ناخوشایند دیگران را بشنوی؛ و هیچکس به تو نخواهد گفت که گناه آن روزی رخ داد که حوا سیب را چید.
رنج کمتری می‌کشی. لازم نیست بجنگی تا بگویی ممکن است خدایی که وجود دارد پیرزنی سپید مو یا دختری زیباروی باشد. می‌توانی بدون آنکه مورد تمسخر واقع شوی نافرمانی کنی و بدون آنکه مورد استهزا قرار بگیری به خودت ببالی.
از طرفی تو هم باید بندگی و بی‌عدالتی‌های دیگری را تجربه کنی.
می‌دانی که زندگی برای مرد هم آسان نیست.
اگر قوی و تنومند باشی، کارهای دشوارتر و مسئولیت‌های سنگینی بر دوشت قرار می‌دهند. چون ریش داری اگر کنی یا محبت بطلبی به تو خواهند خندید.
کافی است که مرد باشی. به تو دستور می‌دهند تا در جنگ آدم بکشی یا کشته شوی و تو را وادار می‌کنند تا در ظلم و ستم عصر حجر همدست و شریک جرمشان باشی؛ و به همین دلیل مرد بودن ماجرای شگرفی است. باری است که هرگز از آن خسته نمی‌شوی.
اگر مرد زاده شوی، امیدوارم از آن دسته مردهایی باشی که من همیشه در رؤیاهایم به دنبالش می‌گردم: با ضعیفان مهربان، در برابر زورگویان محکم و استوار، با آن‌ها که دوستشان داری بخشنده و در برابر مستبدان بی‌رحم باشی. و در آخر، دشمن همه‌ی آن‌هایی باشی که می‌گویند مسیح پسر پدر و روح‌القدس است و نه پسر زنی که او را زاده است.


- نامه به کودکی که هرگز زاده نشد (اوریانا فالاچی) | ترجمۀ زهره پرواز

#برای_خواندن

تو دختر خواهی بود یا پسر؟
دلم می‌خواهد یک دختر باشی. دوست دارم روزی تو نیز آنچه که اکنون حس می‌کنم را حس کنی. من اصلا حرف مادرم را قبول ندارم که می‌گوید دختر بودن یک بدبختی است. وقتی خیلی ناراحت می‌شود می‌گوید: «آخ، کاش مرد به دنیا آمده بودم!»
می‌دانم که دنیای ما به دست مردها و برای خود آن‌ها ساخته شده و استبداد از دیرباز در آن‌ها نهادینه گشته است؛ طوری که در زبان نیز رخنه کرده. انسان یعنی زن و مرد؛ و بشر یعنی همه‌ی انسان‌ها. برخی می‌گویند آدم کشی، حالا چه زن باشد یا مرد.
در داستان‌هایی که مردها برای توجیه زندگی سر هم کرده‌اند، اولین موجود انسانی مردی بوده است به نام آدم. حوا بعدا پیدایش می‌شود، تا با او اوقات خوشی داشته باشد و برایش هم دردسر درست می‌کند. در نقاشی‌های در و پیکر کلیساها، خدا پیرمردی ریش‌سفید است و هرگز پیرزنی سپید مو نیست. تمام قهرمان‌ها هم همه مرد هستند. از پرومته که آتش را کشف کرد و ایکار که می‌خواست پرواز کند گرفته تا حضرت مسیح که پسر پدر و روح‌القدس بود.
با این حال، به همین دلیل زن بودن خوشایند و زیباست. زن بودن ماجرایی است که شجاعت زیادی می‌طلبد و چالشی است که هرگز از آن خسته نمی‌شوی. اگر دختر زاده شوی، باید با خیلی چیزها روبرو شوی.
اول آنکه باید خیلی بجنگی تا بگویی اگر خدایی وجود دارد ممکن است پیرزنی سپید مو یا دختری زیبارو باشد. باز هم باید خیلی بجنگی تا بگویی روزی که حوا سیب را چید گناهی رخ نداد، بلکه آن روز یک فضیلت باشکوه به نام نافرمانی خلق شد‌؛ و در آخر باید خیلی بجنگی تا نشان دهی که درون اندام شکیل و لطیفت، چیزی به نام عقل وجود دارد که باید به ندای آن گوش فرا دهی.
مادر بودن یک حرفه نیست. وظیفه هم نیست. مادر بودن حقی است همچون هزاران حق دیگر. چقدر خسته‌کننده و ملال‌آور است که این واقعیت را به دیگران بقبولانی‌. اغلب هم نمی‌توانی و شکست می‌خوری؛ ولی نباید ناامید شوی. مبارزه بهتر از خود پیروزی، و تلاش برای رسیدن به مقصد نیز دلپذیرتر از رسیدن به مقصد است. وقتی پیروز می‌شوی یا به مقصد می‌رسی، تمام چیزی که حس می‌کنی نوعی خلأ و پوچی است و برای غلبه بر این خلأ و پوچی باید دوباره شروع کرده و اهداف جدیدی خلق کنی.
آری، امیدوارم دختر باشی و هرگز حرف‌های مادرم را بازگو نکنی. من نیز هرگز آن‌ها را تکرار نکردم.


- نامه به کودکی که هرگز زاده نشد (اوریانا فالاچی) | ترجمۀ زهره پرواز

~این پیام رو توی چنل های پابلیکتون فوروارد کنید؛ منم براساس وایبتون، یه کارکتر کیدراما بهتون میدم🤍

•چک کنید که خط نخورده باشه و اگر دوست داشتین، یه سر به چنلم بزنین.
چنلای پرایوت لینکشون رو برام ناشناس کنن☁️