Anti-You⛓


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


By:@noushabew

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


از من عبور می‌کنی و دَم نمی‌زنی !
تنها دلم خوش است که شاید ندیده‌ای


👤 قیصر امین پور


‏شوخی میکنید ولی ما جدی میگیریم تقصیر شما نیست ما خیلی ساده ایم...






Forward from: Deadangels
دست خودشون نيست...
تا به حال يه حس واقعى رو تجربه نكردن كه از احساسات بقيه نخندن و به مسخره نگيرنشون!






نخست دیر زمانی در او نگریستم
چندان که چون نظر از وی بازگرفتم
در پیرامونِ من همه چیزی
به هیأتِ او درآمده بود
آنگاه دانستم که مرا دیگر
از او گریز نیست


Forward from: Esharate mn💜
و تویی که مرا بیشترین خاطره داری ،
خاطره ها شاید فراموش نشوند ولی ، فقط بدرد فیلم چشم و کاغذ خالی دفتر میخورند!
نه تنهایی را پر میکنند ، نه گریه را بند می آورند ، به بند خفقان آور دلتنگی را پاره میکنند ، نه هیچ! خاطره هیچ جز عذاب ندارند!
شیرین و تلخ ندارد! خاطره برای کسی که نیست یعنی مرگ!

#مریم

@esharatmn💜👣


از دست دادن هر انسانی که از دست میدادم آزار دهنده بود،
گرچه اکنون متقاعد شده ام که هیچ کس،کسی را از دست نمیدهد؛زیرا هیچ کس مالک کسی نیست،
این تجربه ی مهم آزادی است؛ داشتن مهم ترین چیز های عالم بی آنکه صاحبشان باشی!


‌ما سهممان را به
عشق پرداختیم ...
با فاصله
دلتنگی
و روزهای از دست رفته ...


Forward from: |déjà vu|
هیچوقت تمام اتفاقات روزت را برای کسی بازگو نکن
تو را یاد میگیرد،میفهمد دیشب چقدر دلتنگ به خواب رفتی
میفهمد طلوع چگونه در روحت زندگی میدمد
میفهمد دلیل اضطرابت چیست یا چگونه آرام میشوی
و از آن به بعد همه چیز به او بستگی دارد
یا بهترین روز ها را برایت میسازد
یا تک تک شب ها را روی سرت خراب میکند

-Rmin
@iveseenthisbefore


اتوبوسی آمده از تهران
یکی از صندلی هایش خالی است
قطاری می رود از تبریز
یکی از کوپه هایش خالی است
سینماهای شیراز پر از تماشاچی است
که حتما ردیفی از آن خالی است
انگار یک نفر هست که اصلا نیست
انگار عده ای هستند که نمی آیند
شاید کسی در چشم من است
که رفته از چشمم
نمی دانم...!


اینجا
دورترین نقطه نزدیک به تو
جایی که نبض زندگی
تو‌کلماتت خلاصه میشه


#پیشنهاد_ میکنم




میدونی؟ لابلای فاصله ی بینِ حس شدنِ نبودنت و حس نشدنِ بودنت دراز کشیدم
تنگ ترین جای دنیا به نام بلاتکلیفی
بی ثبات ولی ثابت
...………


سال ها بعد مردى كنار تو
جدول حل ميكند ؛
و زنى ، كنار من كاموا میبافد
و ما هر دو ...
پشت پنجره‌اى رو به ‌زمستان ،
دلتنگ خواهيم بود !
براى امروز براى حالا براى اينجا ...!


Forward from: Esharate mn💜
دوست داشتم عاشقِ اون دخترِ مو مشکی بشم، بدونِ این که بفهمه، بدون این که یه ذره حس کنه
هرشب ساعتِ ۸ تنها میومد کافه و میشِست اون کنج و شروع میکرد به نوشتن.
موقعی که سرش پایین بود موهای مجعدش مثلِ درختِ بیدِ مجنون دور صورتش رها میشد و کلی به دلبریش اضافه میکرد.
هرسری خودم میرفتم سفارشِش رو میگرفتم،یه قهوه ترک سفارش همیشگیش بود.
همیشه هم قهوه‌اش سرد میشد و بدون این که لب بزنه، بلند میشد میرفت
چشماش شده بود تمومِ دلخوشیم و هرشب به امید این که چشمای درشتش رو ببینم، میرفتم بالاسرش و صداش میکردم تا سرش رو بگیره بالا و من هزار بار بمیرم و زنده شم، بعد فقط بگم که چی میل دارین و اون هم بگه همون همیشگی.
از کتاب های رو میز متوجه شده بودم که عاشق اشعارِ شاملوئه
دوست داشتم برم بشینم کنارش بگم:
پرِ پرواز ندارم امّا
دلی دارم و حسرتِ دُرناها....
میخواستم بدونه منم بلدم، بدونه حسرتِ دوست داشتن و عاشق شدن رو دارم
اصن از کجا معلوم
شاید اسمش آیدا باشه
یه شب تصمیم گرفتم اشعارِ شاملو رو بنویسم و بچسبونم به دیوارِ رو به روش تا بیشتر سرش رو بالا بگیره. تا بیشتر چشماش ذوق کنه. تا بیشتر بتونم چشماش رو ببینم...
هرشب که میومد شعر های رو دیوار رو تغییر میدادم.
کارم شده بود همین
که ببینمش، که بیشتر عاشقش شم
یک‌سالی شده بود که تنهایی میومد کافه و میشست اون کنج و مینوشت، منم اصلا نمیدونستم که دوست پسر داره یا نامزد، یا اصلا شوهر.
فقط تنها چیزی که میدونستم این بود که سخت عاشقش شده بودم...
یه شب از همین شب های شاملویی و عاشقانه های یواشکیِ من، تلفنش زنگ خورد و سراسیمه از کافه بیرون زد...بدون این که اصلا قهوه سرد شدش رو حساب کنه رفت، انگار که اصلا نبوده...
دفترچه ها و کتاب هاش رو جا گذاشته بود روی میز،بدون این که بخوام بخونمشون، درش رو بستم و گذاشتمش کنار تا فرداشب که میاد بهش بدم.
اما نیومد. چند شب گذشت و نیومد
امکان نداشت که این همه مدت کافه نیاد.
نه شماره تلفنی داشتم ازش، نه نشونه ای.
تنها نشونی که داشتم ازش همون صندلی خالی کنجِ کاف بود.
چند شبی بود که شعر های رو دیوار عوض نشده بود و هربار که چشمم میخورد بهش بغض گلوم رو فشار میداد، چند شبی حواس پرت شده بودم و همش یه قهوه ترک برای اون میزِ کنج میریختم، اصلا یادم نبود که نیست....
دوماه گذشت و نیومد حتی وسایلش رو ببره. اون تلفن کی بود؟ چی گفت؟ کجا رفت؟
دیگه نتونستم طاقت بیارم، رفتم کتاب هاش رو گشتم که شاید شماره ای،آدرسی باشه؛ ولی نبود
تا این که دفترچه یادداشتش رو باز کردم و دومین صفحش رو خوندم:
عاشقِ پسری در کافه شدم که برایم قهوه ترک میاورد و من آن را سرد رها میکردم...
#امیرحسین_سرمنگانی



20 last posts shown.

79

subscribers
Channel statistics