Forward from: مَـهــیر•صـالحه معـارج
خــوابــک|①
•در دلِ ابرها•
کوه سر بر آسمان کشیده بود، هر گامی که برای بلند رفتن از قلههایش میگذاشتم، بازهم کم
بود.
لباسِ سرخ رنگ و دلفریبم، همچو آتشی در دل شب بَلبَل میکرد و سنگلاخهای سختِ کوه را میفشرد.
پاهای برهنهام با صلابت در مقابل سنگهای بُرنده مقاومت میکردند...
نسیمِ سرد، گیسوانِ پریشانم را به رقص وا داشته بود، اشکهایم مرورایدگون چون بارانهای بهاری بیامان بر گونههایم میریختند.
با تلاشِ وافر، بر اوج کوه رسیدم.
هرچند گامهایم لرزان و هراسان بودند؛ اما از تماشای موجودات و زیبایی زمین، عاجز مانده بودم!
حالم ابرهای گریان را مانند بود، گویی بر آسمان و میانِ ابرها در پروازم، ولی چیزی جز سپیدی محض نمیدیدم.
لباسم را در مشت داشتم و ناگه با سنگِ سختی برخورد کردم؛ و به سمت زمین هبوط کردم!
بسانِ پرندهای که تیر خورده است و بالهای زخمیاش وی را به زمین میکشاند.
سرم بر سنگی سخت و خارا فرود آمد و گویا آن لمحه، نفس در سینه نداشتم و بر این دنیای فانی چشم بسته بودم!
عجیب بود!
گویی روح در وجودم سردرگم بود و من واقعا نفس نمیکشیدم، ولی قادر بودم عزیزانم را، که بالای سرم عزاداری و سوگواری میکردند؛ ببینم.
در حالی که من، در سکوت و سکون، هنوز نفس میکشیدم...
✍🏻: #صالحه_معارج
•در دلِ ابرها•
کوه سر بر آسمان کشیده بود، هر گامی که برای بلند رفتن از قلههایش میگذاشتم، بازهم کم
بود.
لباسِ سرخ رنگ و دلفریبم، همچو آتشی در دل شب بَلبَل میکرد و سنگلاخهای سختِ کوه را میفشرد.
پاهای برهنهام با صلابت در مقابل سنگهای بُرنده مقاومت میکردند...
نسیمِ سرد، گیسوانِ پریشانم را به رقص وا داشته بود، اشکهایم مرورایدگون چون بارانهای بهاری بیامان بر گونههایم میریختند.
با تلاشِ وافر، بر اوج کوه رسیدم.
هرچند گامهایم لرزان و هراسان بودند؛ اما از تماشای موجودات و زیبایی زمین، عاجز مانده بودم!
حالم ابرهای گریان را مانند بود، گویی بر آسمان و میانِ ابرها در پروازم، ولی چیزی جز سپیدی محض نمیدیدم.
لباسم را در مشت داشتم و ناگه با سنگِ سختی برخورد کردم؛ و به سمت زمین هبوط کردم!
بسانِ پرندهای که تیر خورده است و بالهای زخمیاش وی را به زمین میکشاند.
سرم بر سنگی سخت و خارا فرود آمد و گویا آن لمحه، نفس در سینه نداشتم و بر این دنیای فانی چشم بسته بودم!
عجیب بود!
گویی روح در وجودم سردرگم بود و من واقعا نفس نمیکشیدم، ولی قادر بودم عزیزانم را، که بالای سرم عزاداری و سوگواری میکردند؛ ببینم.
در حالی که من، در سکوت و سکون، هنوز نفس میکشیدم...
✍🏻: #صالحه_معارج