. 𝓕𝓲𝓷𝓭 𝓶𝓮.


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


گوشه ایی تنها به دنبال خود با گیتاره مشکی اش

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


من نه پسره خوبی‌ام
نه مهربون
نه با ادب
نه دوس داشتنی
پس حیح نزدیکم نشید


او نه با کسی در رابطه بود و نه کسی او را دوست می‌داشت
اما چون از آدمیزاد میترسید همگان راگفته بود که دل داده است


چراغ ها خاموش
وقته تنهایی رسیده


Video is unavailable for watching
Show in Telegram




منطقی باش
آدما برا خودت نمیان سمتت
اگه گفتن برای خودته دروغه
“بخاطره حسیه که ازت میگیرن”


Forward from: 𝟎𝟖𝟖
خيلى رک بگم،
تحصيلات كه هيچی،
جايگاه شغلى هم شعور نمياره،
همه چیز برمی‌گرده به دو چیز :
ذات و سفره ای که سرش بزرگ شدى.




او در روز لبخند میزد ..!
اما شب ها خون میگریست :)


امدم
امدم




اینارو براتون نفرستاده بودم












میرید ری‌اکت بزنید ؟
بخونید جدی
اولین نوشتش


Forward from: نورِ درونم
ما همیشه فکر می‌کنیم رفتن یعنی شکست خوردن.
فکر می‌کنیم اگر نتونستیم چیزی رو نگه داریم، حتما ی جایی کم گذاشتیم. اگر کسی از زندگی‌مون رفت، شاید باید بیشتر می‌موندیم، بیشتر تلاش می‌کردیم، بیشتر صبر می‌کردیم.
از بچگی یادمون میدن که باید دووم بیاریم، ادامه بدیم و تا آخرش بجنگیم. انگار هر چیزی که نیمه‌کاره رها بشه، حتما نشونه‌ی کم آوردنه.
برای همین خیلی وقتا می‌مونیم؛نه چون هنوز می‌خوایم، فقط چون از رفتن می‌ترسیم.
از اینکه دیگران بگن نتونست.
از اینکه خودمون فکر کنیم کم آوردیم.
از اینکه مجبور بشیم قبول کنیم چیزی که براش وقت گذاشتیم، قرار نیست تا آخر باهامون بمونه.
اما چرا همیشه موندن رو شجاعت میدونیم و رفتن رو شکست؟
شاید چون بیشتر از اینکه یاد گرفته باشیم چه وقت باید رها کنیم، یاد گرفتیم برای نگه داشتن بجنگیم؛ برای نگه داشتن یک رابطه، یک شغل، یک جایگاه، حتی تصویری که دیگران از ما دارن.
اون‌قدر به «ادامه دادن» افتخار می‌کنیم که یادمون میره بپرسیم:ادامه‌ی چی؟
وقتی چیزی دیگه شبیه قبل نیست، وقتی هر بار موندنت بیشتر از قبل خسته‌ت می‌کنه، شاید وقت رفتنه.
نه چون دیگه دوست نداری.
نه چون برات مهم نیست.
فقط چون فهمیدی نمی‌تونی برای نگه داشتن چیزی، خودت رو از دست بدی.
قرار نیست هر چیزی که شروع کردیم، حتما تا آخر ادامه پیدا کنه. بعضی راه‌ها رو باید نیمه‌کاره گذاشت، بعضی درها رو باید بست؛ نه چون شکست خوردیم، چون فهمیدیم ادامه دادن همیشه به معنی جلو رفتن نیست.
یه وقتایی فقط داریم دور خودمون می‌چرخیم.
شاید بزرگ شدن فقط این نباشه که یاد بگیریم برای خواسته‌هامون بجنگیم؛ بلکه اینه که بفهمیم برای چه چیزهایی دیگه نباید بجنگیم.
و شاید سخت‌ترین قسمتِ رفتن این باشه که تا مدت‌ها فکر کنی اشتباه کردی. با خودت بگی شاید اگر بیشتر صبر می‌کردم، اگر یک بار دیگه تلاش می‌کردم، همه‌چیز دوباره مثل قبل می‌شد.
اما همیشه قرار نیست چیزی به قبلش برگرده.
بعضی چیزها تموم میشن، چون دیگه جایی برای ادامه دادن ندارن. بعضی آدم‌ها میرن، چون موندنشون دیگه به نفع هیچ‌کدوم نیست.
و شاید یه روز، وقتی از دور به همه‌چیز نگاه می‌کنی، بفهمی رفتنی که اون موقع برات سخت‌ترین تصمیم دنیا بود، همون چیزی بود که بیشتر از همه بهش احتیاج داشتی.
شاید بفهمی قرار نبود همه‌چیز رو نگه داری. قرار نبود برای هر چیزی تا آخر بجنگی. بعضی چیزها فقط سهمی از زندگیت بودن، نه تمام زندگیت.
نه همه‌ی رفتن‌ها از سرِ بی‌تفاوتی‌اند،
نه همه‌ی موندن‌ها از سرِ عشق.
بعضی وقتا آدم فقط میره؛نه چون کم آورده،
چون بالاخره فهمیده بعضی چیزها رو نمیشه با بیشتر موندن، نجات داد.

-آتنــا


در جنگ با قلبه خود پیروز شدم پس دگر چیزی نمیتواند مرا شکست دهد

20 last posts shown.