𓏲࣪‌ ִֶָ蓝莓


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


𝓤𝓷𝓭𝓮𝓻𝓼𝓽𝓪𝓷𝓭𝓲𝓷𝓰 𝓲𝓼 𝓪𝓷 𝓪𝓻𝓽 𝓪𝓷𝓭 𝓮𝓿𝓮𝓻𝔂𝓸𝓷𝓮 𝓲𝓼𝓷'𝓽 𝓪𝓷 𝓪𝓻𝓽𝓲𝓼𝓽...
《 https://telegram.me/BiChatBot?start=sc-986746-C8m6TEL 》

Related channels  |  Similar channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


How much more do I have to lose, before my heart is forgiven?
How many more pains do I have to suffer, to meet you once again?
One more time, oh seasons, fade not
One more time, when we were messing around
Whenever we disagreed, I would always give in first
Your selfish nature made me love you even more
One more chance, the memories restrain my steps
One more chance, I cannot choose my next destination
I'm always searching, for your figure to appear somewhere
On the opposite platform, in the windows along the lane
Even though I know you couldn't be at such a place
If my wish were to come true, I would be at your side right away
There would be nothing I couldn't do
I would put everything on the line and hold you tight
If I just wanted to avoid loneliness, anybody would have been enough.
Because the night looks like the stars will fall, I cannot lie to myself.
One more time, oh seasons, fade not.
One more time, when we were messing around
I'm always searching, for your figure to appear somewhere...




من خوب متوجه وزن کلمات شدم، هر آدمی بارِ خودشو تو زندگی به دوش میکشه
من دیگه پشت سرمو نگاه نمیکنم، حتی اگه باید بدون آینه جلو به مسیرم ادامه بدم، ادامه میدم!
اما زمان همه چیزو پاک کرده، با گذر زمان همه چی از بین میره
من دوست دارم باهات درباره این چیزهایی که میرن و برنمیگردن حرف بزنم
مطمئنا خیلی کار آسونی نیست، من مجبور شدم منیت و خودبینیم رو کنار بذارم
همه اینها مثل پژواک یه صدا رو سکوی مترو طنین انداز میشه...
من دارم آدما رو میبینم، اونام متوجه من شدن؟ اونجا رو نیمکت نشستم و جایی ندارم که برم
توی مارپیچی که من رو با خودش میبره، من دلم میخواد گم و گور بشم...
و بعد زندگی میاد و خاطرات بچگیمون رو جارو میکنه و میبره
وقتی من بچه بودم، فکر میکردم که هیچ چیزی اهمیت نداره...


ما چیزایی میگیم که بهشون فکر نمیکنیم
زیاد فریاد کشیدیم و دیگه صدایی نداریم
زندگی ما رو از هم جدا میکنه و زمان نمیتونه
قلب های شکستمون رو ترمیم کنه،
گاهی اوقات بدون اینکه بخوایم به هم صدمه میزنیم
ما تو یه راهروی دراز خودمون رو تنها میبینیم
دعا میکنیم که زمان به عقب برگرده
دقیقا یک ثانیه قبل از اینکه
امیدمون از بین بره
امشب
من و تنهاییم
به طرز مسخره ای سردمونه
من سکوت میکنم
و همه چیز بهم فشار میاره
من ظاهرم رو حفظ میکنم
اما هیچ چیز نمیتونه منو آروم کنه
زمانی که هق هق ها، شادی رو کشتند
سکوت بلد نیست دروغ بگه...




Video is unavailable for watching
Show in Telegram


شاید من ، شاید تو
بتونیم دنیارو تغییر بدیم
دنبال روحی بگردیم
که خیلی وقته توی تاریکی‌ها گم شده
شاید من ، شاید تو
بتونیم کلید رسیدن به ستاره ها رو پیدا کنیم
تا بتونیم روحِ امید رو بدست بیاریم
و یه قلبِ ناامید رو نجات بدیم
شاید من ، شاید تو
فقط بعضی وقتها رویاپردازی میکنیم
ولی اگه رویاپردازهایی مثل تو نباشن
دنیا جای خیلی سردی میشد
شاید من ، شاید تو
فقط سربازهایی هستیم که برای عشق میجنگیم
به دنیا اومدیم تا نزاریم شعله‌های این حس خاموش بشن
تا نور رو دوباره به تاریکی برسونیم
"پس به آسمون نگاه کن
درحالیکه که سوالات زیادی توی ذهنت میچرخه
تنها چیزی که باید بشنوی صدای قلبته
توی دنیایی که پر از درده
یه نفر داره صدات میزنه
چرا زودتر دست به کار نشیم؟
شاید من ، شاید تو"


Video is unavailable for watching
Show in Telegram
PARIS IN THE RAIN...




These voices in my head screaming, "Run now" (Don't run)
I'm praying that they're human
Please understand that I'm trying my hardest...
My head's a mess, but I'm trying regardless
Anxiety is one *** of a problem
latching onto me, I can't resolve it
It's not right, it's not fair, it's not fair...




Video is unavailable for watching
Show in Telegram
No, I can't forget this evening
Or your face as you were leaving
But I guess that's just the way the story goes
You always smile but in your eyes your sorrow shows
Yes, it shows

… No, I can't forget tomorrow
When I think of all my sorrows
When I had you there but then I let you go
And now it's only fair that I should let you know
What you should know

… I can't live, if living is without you
I can't live, I can't give any more
Can't live, if living is without you
I can't give, I can't give any more




یادمه یه روز یکی بهم گفت قوی بودن خیلی خوبه.دوست دارم آدم قوی ای باشم. ازش پرسیدم چرا؟
گفت؛ آدم قویا ناراحت نمی شن، هیچکس نمی تونه اونا رو اذیت کنه.
بهش گفتم تعریفت از یه آدم قوی اشتباهه.
آدم قوی ها با ما هیچ فرقی ندارن، اونام حس دارن، اونام قلب دارن، فقط شاید یکم نسبت به ماها منطقی تر باشن. اونام مثل همه ی ماها ناراحت می شن، فقط خیلی خوب می تونن پشت چهره سرد و بی روحشون ناراحتیشون پنهان کنن و خودشون یه آدم بی تفاوت نشون بدن. آدم قویا راحت تر فراموش می کنن. اون فردی که بهشون آسیب زده رو حذف می کنن، اون مشکلی که دارن رو با صبر و تحمل کافی و راهکار های عاقلانه حل می کنن و زندگی رو می گذرونن. فقط همین.


"موود الانم؟"
"یک روح نا آروم، یک جسم خسته و یک مغز پر از فکر و خیال های بیش از حد."




Video is unavailable for watching
Show in Telegram
دلم واسه ادیت زدن تنگ شده بود...


Last year I fell flat on my face...
And last month I knew somethin' should change...
Last week I started over again.‌..
Ask me and I'll tell you how I've been!


Video is unavailable for watching
Show in Telegram
Should the day ever come
That we are not together,
You will continue to shine like gold
In my memories...


If you can love the hurricanes in my eyes, then you deserve the universe in my heart.

20 last posts shown.

450

subscribers
Channel statistics