همراهِ رؤیاهای محالم!
من برای این که از وجودم ، عشق و احساساتم چیزی به تو بفهمانم ، جز چشمانم ، این آیینههای غم ، چیز دیگری نداشتم.
هرگز با تو سخن نگفتهام اما حیرانم که نمیدانی ، که نمیبینی حکایتِ قصههای ناگفتهی چشمانم را که برق میزنند و میجوشند و فوران میکنند ، این دریچههای ویرانهای را که بر روح مخدوشم باز میشوند و برایت از غُصههای این جانِ تنهای گمگشته سخن میگویند.
حیرانم که چطور در چشمانی که با تمام التماس و اندوهِ دنیا به تو مینگرند ردِ پای فرسودهی دلتنگی ، شعر ، عشق ، چشمانتظاری ، غربت و دلدادگی را نمیبینی؟
چشمان دردمندی که با آخرین سویِ دیدارشان برایت میگفتند که از این جهان آشوبزده جز تو چیزی نمیخواستند.
من برای این که از وجودم ، عشق و احساساتم چیزی به تو بفهمانم ، جز چشمانم ، این آیینههای غم ، چیز دیگری نداشتم.
هرگز با تو سخن نگفتهام اما حیرانم که نمیدانی ، که نمیبینی حکایتِ قصههای ناگفتهی چشمانم را که برق میزنند و میجوشند و فوران میکنند ، این دریچههای ویرانهای را که بر روح مخدوشم باز میشوند و برایت از غُصههای این جانِ تنهای گمگشته سخن میگویند.
حیرانم که چطور در چشمانی که با تمام التماس و اندوهِ دنیا به تو مینگرند ردِ پای فرسودهی دلتنگی ، شعر ، عشق ، چشمانتظاری ، غربت و دلدادگی را نمیبینی؟
چشمان دردمندی که با آخرین سویِ دیدارشان برایت میگفتند که از این جهان آشوبزده جز تو چیزی نمیخواستند.