با هم قدم میزدیم، به سوی درخت تنومندی اشاره کرده گفت:
این درختِ زندگی است!
پرسیدم چطور؟
گفت: چون حیوانها از برگهایش میخورند و زنده میمانند!
این درختِ زندگی است!
پرسیدم چطور؟
گفت: چون حیوانها از برگهایش میخورند و زنده میمانند!
محاورهی من و یک کودک پنجساله که شازده کوچولوی درونش زنده بود.