آلباتروس


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


پرواز را به خاطر بسپار، پرنده مُردنیست!
حرف بزنیم؟ @Albatr0oosbot

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


تو آبی‌‌ترین نقطه‌ی قلب منی،
همچون لاجوردی که در دل کوه بدخشان خفته.

تو گره سبز یک برگ تاک،
سرخی آویخته از گوش‌ درخت گیلاس
و زمزمه‌ی مهربان یک چوپانی
که خواب را از سر زندگی بدر می‌کنی!

#ثنا_دریا


با هم قدم می‌زدیم، به سوی درخت تنومند‌ی اشاره کرده گفت:
این درختِ زندگی است!
پرسیدم چطور؟
گفت: چون حیوان‌ها از برگ‌هایش می‌خورند و زنده می‌مانند!

محاوره‌ی من و یک کودک پنج‌ساله که شازده کوچولوی درونش زنده بود.


در روز‌های دلتنگ و ملال‌آور به چی چنگ می‌زنی که آرامت کند؟


«بیا دنیا نمی‌ارزد به این پرهیز و این دوری
فدای لحظه‌ی شادی کن این رویای هستی را»

فروغ💫


پناه می‌برم به تنهایی از شر حضور‌های پوچ!

#ثنا_دریا


میان من و قلبم راز کوچکی بود،
چشم‌هایم در مقابل تو نتوانست نگهش دارد!

#ثنا_دریا


خاموشم و دنیای من خالیست، می‌بینی؟
کس نیست یک لحظه بنشیند به پهلویم
دیوانه‌ات بودم جنونم بوی خون می‌داد
با کارد عکس تو را کندم به بازویم

تنهاستم، خانه به دوشم، بی‌وطن رَستَم
این باد که رد می‌شود از کوچه من هستم...

@ghawghataban


کیسه‌ی بوکس را برای تخلیه خشم در شهر گذاشته اند.
زوج سمت راست، بعد از کمی بازی با کیسه و گرفتن عکس یادگاری‌‌‌، رفتند.
سمت چپ گروه گردشگری بودند که حیران و با دقت همه جا را دید می‌زدند.
عکاس هم یک نویسنده‌ی فراری بود که در یک روز بارانی تصمیم گرفته بود زندگی و شهر را تماشا کند.
در کُل تصویر جالبی‌ست، پر از جزییات، حس و داستان‌های متفاوت.


با لبخند کم‌رنگ، دو بوکس نه‌چندان محکم به کیسه‌‌ زد. با خودش فکر کرد شاید اگر نویسنده نبود، حتما یک بوکسور یا کانفوکار می‌شد که وزن احساساتش را کیسه‌ی بوکس یا صورت حریف به دوش می‌کشیدند، اما او نویسنده شد؛ نه از روی انتخاب، بلکه چون برای تخلیه خشم‌‌اش کیسه‌‌ای نداشت، به نوشتن پناه آورد و در رینگِ کاغذ حریفِ خود شد.

#ثنا_دریا


گاهی با خودم می‌گویم
کاش شبیه دیوار چین از من تا من پله‌پله راه داشتم
مسیر دور و درازی را آمده‌ام
نفس‌هایم به شماره افتاده‌اند
اما هنوز نمی‌دانم
تا منِ من چند پله راه فاصله‌ست؟

#ثنا_دریا




«به روایت اولی
زخمی لفظ فحاشی
به تن و لبان و گردن
حمله‌ی چشمان وحشی

به روایت دومی
غیرت و شیطان آقا
که به چادرت نباشی
خط خورَد ایمان آقا

به روایت سومی
تو کلید جنت هستی
نشوی اگر تو رامش
بزند که نکبت هستی

آمدم تا که نفس در دل طوفان بکشم
و به قانون غلط یک خط بطلان بکشم
خط بطلان بکشم من به سرت، تو به سرم
هر قدر خط بکشی باز دو چندان بکشم»

@آلبـاتروس


به چشم‌هایش خوب ببین!
او دیگر نمی‌ترسد!
او ققنوسی‌ست
زاده‌ی آتش و باروت.
از میان همان دودی که
با هیزم آرزو‌هایش افروختی
انقلاب خواهد کرد
و قیام‌اش چنان با شکوه خواهد بود
که وجود نحس و سرشت بدسگال تو را
از صفحه‌ی تاریخ محو خواهد کرد!

#ثنا_دریا


«من و تو دو کبوتر، دو هوایی
دو آواره، دو عاشق، دو رهایی
من و تو دو برادر‌خوانده‌ی عشق
در این ماتم‌سرا وامانده‌ی عشق»

ترکیب صدای فرهاد دریا و شعر قهار عاصی تا ابد!
🤍♾️


امشب كه نوت هاى قديمى‌ام را مرور مى‌كردم با اين ياداشت سر خوردم.
يادم رفته بود كه خورشيد را از خدا قرض گرفته و مهتاب را دزديده‌ام، خوب شد دوباره اين نوت را ديدم وگرنه شاید از دنيا دَين‌دار مى‌رفتم.
خداى آرتميس!
آمده‌ام بدهى‌ام را پرداخت كنم.
آفتاب و مهتاب در مدارشان زيباست؛ امشب از ماه‌ربايي دست مى‌كشم و حسابِ خورشيد را مى پردازم.
از مِهر تو همين بس كه مرا لايق تماشاى‌شان دانسته‌اى.

#ثنا_دریا

از آلباتروسِ چندصد روز پیش…


من خدا را در قُمقُمه‌ی آب یافته‌ام! در عطر یک گل، در خلوص برخی کتاب‌ها و حتی نزد بی‌دینان!
اما تقریباً هیچ‌گاه وی را نزد آنانی که کارشان سخن گفتن از اوست، نیافته‌ام...

-کریستین بوبن

+من هم همین‌طور آقای بوبن!


She’s imperfect but she tries
She is messy but she’s kind…

🪷


مرتبط به موضوع بالا پیشنهاد می‌کنم فیلم مرد نواربهداشتی یا “Padman” را ببینید. آموزنده است و نکته‌ی خوب‌‌اش این است که بر اساس زندگی واقعی “آروناچالم” ساخته شده.

#سینمافیل


زن‌ها سرباز‌های زخمی هستند که هر ماه خون‌ریزی می‌کنند. این جمله‌ هنگامی به ذهنم آمد که کمپرس آب گرم را در شکم‌ام فشار می‌دادم و از درد “پریود” به خود می‌پیچیدم.
امروز می‌خواهم در مورد پریود یا قاعد‌گی حرف بزنم؛
طبیعی‌ترین اتفاق بدن زن‌ها که قرن‌هاست زیر سایه‌ی سنگین سکوت و خرافات پنهان شده.

پریود‌شدن تابو نیست!
کثیف نیست!
ننگ نیست!
چرخه‌ی طبیعی در بدن زنان است که باید در موردش حرف زد، تحقیق کرد و مردم را آگاه ساخت.
ما دختر‌ها، مخصوصا در کشوری مثل افغانستان، از همان روز اول یادگرفته‌ایم که با شرم به این پدیده نگاه کنیم. هنگام خرید نوار بهداشتی، زیر نگاه‌ قضاوت‌گر فروشنده‌‌ها قرار بگیریم و انگار که چیز ممنوعه‌ای را انتقال می‌دهیم، در پلاستیک سیاه یا داخل کیف پنهانش کنیم تا مبادا کسی متوجه شود.
اما این تابو باید یک جایی بشکند! و اگر نسل ما دست به کار نشود، این زنجیر شرم و خرافه ادامه خواهد یافت.
پریود از شگفتی‌های خلقت است که بعد از بلوغ، هر ماه بطور اوسط تا هفت روز در بدن زنان اتفاق می‌افتد و نشانه‌ی سلامتی و قابلیت باروری است. همان‌‌گونه که شگفتن گل، طلوع آفتاب و پیله‌شدن پروانه شرم نیست، پریود هم شرم نیست، چون جزئی از طبیعت انسان است.
من دیده‌ام که تلخ‌ترین پیامد ناآگاهی‌ها در مورد قاعدگی، عفونت‌های شدید بخاطر باور‌های خرافی است؛ مثل حمام‌نکردن در هنگام قاعدگی یا استفاده از تکه‌های غیر بهداشتی، که عوارضش فقط به جسم ختم نمی‌شود بلکه تا آسیب‌های روحی، اضطراب و حتی افسردگی می‌رسد.

پریود‌ فقط یک مساله‌ی زنانه نیست بلکه مساله‌ای انسانی‌ست؛ برای همین از شما چه زن چه مرد و مخصوصا مادر‌ها دعوت می‌کنم که در موردش بخوانید، آگاه شوید و این آگاهی را به دختر‌تان، خواهرتان و آدم‌های اطراف‌تان انتقال بدهید و بدانید که گفتگو‌ در این مورد چیز خجالت‌آور نیست چون دختری که امروز از دانستن ساده‌ترین موضوع در باره‌ی بدنش بشرمد در آینده زنی خواهد شد که نمی‌داند چگونه از خودش مراقبت کند.

به امید روزی که دیگر هیچ دختری از دیدن اولین قطره‌ی پریودش، خرید نوار بهداشتی و حرف زدن در این مورد شرمنده نشود!

#ثنا_دریا



20 last posts shown.

86

subscribers
Channel statistics