شخصیت اصلی که بعد از اتفاقی سقوط کرده است و در ناامیدی به سر می‌برد ولی همه منتظر برگشت او هستند .
فکر‌ می‌کند " زندگی ارزش زنده ماندن ندارد " با این‌حال نفس می‌کشد و مدام به اتفاقاتی که میتونست بهتر باشه فکر میکنه‌.
از اون شخصیت اصلی هایی که با گذر زمان و کم شمردن خودشون تبدیل به نقش فرعی شدن ولی همه منتظرن تا دوباره به نقطه اوج خودش برگرده.
و رک بگم ؟ داستان این شخصیت نباید انقدر ساده و کوتاه تموم بشه .