‌ ‌ ‌𖹭

شخصیت اصلی که با گفتن " تو زیادی ای " سعی در فرعی کردن اون داشتن ولی باید بدونن شخصیت های اصلی انقدر زود از کادر کنار نمیرن .
بهش میگن اون فوق العادست ولی قبول نمیکنه با اینکه ته دلش میدونه هرروز داره پیشرفت میکنه.
سعی میکنه بهترین هاش رو نشون بده - درحالی که بعضی اوقات با بدترین حالتش اون رو نمایش میده -
و رک بگم؟ اون یک وجودِ عجیب و غیرقابل‌پیش‌بینی است. آشفته اما همچنان نظم خودش را دارد.

شخصیت اصلی که تا وقتی صحبت می‌کند همه ساکت میشن تا بهش گوش بدن چون بامزه صحبت میکنه
شخصیت خجالتی ای داره ولی وقتی باهات راحت باشه از سر و کولت هم بالا میره .
فقط میزاره از علایق ساده‌ش بفهمی ولی از درونش نه .
و رک بگم؟ او ن نرم هست اما ضعیف نیست

شخصیتی که بخاطر شجاعت و بی پرواییش تبدیل به یکی از اصلی ترین ها شده .
از اون شخصیت اصلی هایی که مردم دعا میکنن تایم اسکرین بیشتری داشته باشه تا جواب کرکترهای رومخ سریال رو بده .
شخصیتی که هم‌ پیش والدین محبوبه و هم پیش همسن و سالهاش.
و رک بگم؟ مهربون و بامزست ولی یکاری نکن دهنش باز شه - اون روی سگش رو بالا نیار -

شخصیت اصلی که همه چیز را رمانتیک می‌کند – باران روی شیشه، قهوه سرد، طرز افتادن نور خورشید روی کف اتاقش.
زمانی که دخترهای دیگر لایک جمع می‌کنند، او درحال جمع کردن گلهایی برای‌ گلدان روی میز است، و زمانی که خشک شدن بین صفحه‌هات کتابش فشارشان می‌دهد.
شخصیت اصلی تابستانی و گرم است حتی اگر بیرون سرما باشد .
پنجم: و رک بگم؟ او شخصیت اصلی دنیایی است که خودش ساخته – نرم، سبز، و پر از آهنگ‌هایی که فقط خودش می‌شنود.

شخصیت اصلی که می‌گه " وجودش اشتباه بوده " ولی با هربار نفس کشیدنش اطرافیانش لبخندی از خوشحالی میزنن.
ظاهری آرام، نرم، طوری که به نظر می‌رسد هیچوقت به کسی آسیب نمی‌زند دارد - واقعا هم همینطور است-
قصد آسیب به کسی را ندارد ولی متاسفانه چهره‌ی آدم داخل آیینه از دستش در می‌رود.
و رک‌ بگم؟ شاید یکم حواسش اینجا نباشه ولی مطمئن باش تو دنیایی که سِیر‌ میکنه خیلی بهش خوش میگذره

شخصیت اصلی که بعد از اتفاقی سقوط کرده است و در ناامیدی به سر می‌برد ولی همه منتظر برگشت او هستند .
فکر‌ می‌کند " زندگی ارزش زنده ماندن ندارد " با این‌حال نفس می‌کشد و مدام به اتفاقاتی که میتونست بهتر باشه فکر میکنه‌.
از اون شخصیت اصلی هایی که با گذر زمان و کم شمردن خودشون تبدیل به نقش فرعی شدن ولی همه منتظرن تا دوباره به نقطه اوج خودش برگرده.
و رک بگم ؟ داستان این شخصیت نباید انقدر ساده و کوتاه تموم بشه .

شخصیت اصلی که فکر می‌کرد گل سرخش تنها گل عالم است – و شاید هم بود, چون هیچ گل دیگری بوی خانه نمی‌داد.
او برای گل دیگری انقدر زحمت نکشیده بود .
می‌گفت«به عمق نیاز دارم» طوری که انگار از جایی حرف میزند که روحش بالاخره با خیال راحت بتواند دراز شود. می‌توانست میان گل‌ها باشد یا میان بازوی آدمی
و رک بگم؟ او شخصیت اصلی داستان عشقی‌ست که جایی بین گلخانه و خیال زندگی می‌کند. نرم. سبز . هنوز در حال رشد.

شخصیت اصلی که آهنگ «numb» و «goodbye » رو پست می‌کنه ولی خودش هم متوجه نیست که نیاز داره که کسی ازش بپرسه «خوبی؟»
شخصیتی که ممکنه مردم ازش خوششون نیاد ولی کافیه ینفر اون رو کشف کنه تا بفهمه چقدر جالب و پایه‌س.
و رک بگم؟ اون درواقع بامزست ولی ممکنه بقیه اون رو یکم دیوونه و عجیب بدونن

شخصیت اصلیِ دختر مدرنی که فعالیت ها و سرگرمی های بنظر ساده ی خودش رو داره ولی با این‌حال دخترای دیگه ازش تقلید میکنن تا مثل اون دوست داشتنی باشن .
در عین حال اون روح یه شاعر قرن نوزدهمی رو داره که متاسفانه توی دنیای نوجوون های عجول و سطحی گیر افتاده.
و رک بگم؟ اون میتونه دوتا شخصیت فلسفی یا ساده داشته باشه - و این همون قدرتشه

شخصیت اصلی که روزهای معمولی‌اش را مثل ترک‌های یک آلبوم ،مستند می‌کند چون هر حالی یک موسیقی متن می‌خواهد.
غروب خورشید را می‌گذارد، قهوه‌اش را، یک سلفی تار از آینه – و زیر هرکدام، آهنگی که به او حس داده.
توضیح نمی‌دهد چرا موسیقی برایش مهم است، فقط می‌داند بعضی احساسات فقط با موسیقی به خوبی توصیف می‌شوند.
و رک بگم؟ او مانند پلی لیستی است که دیگران متوجه واقعیت او نمی‌شوند اما او همچنان به پلی کردن آن ادامه میدهد - شاید کسی پیدا شد که با ریتم او هماهنگ بود؟؟-