https://t.me/xdece

او می‌نوازد، نه با نت‌هایی که در کتابی آمده، بلکه با اشعاری خاموش که هرگز گفته نشده‌اند. نغمه‌هایش واژه ندارند، اما ذهن را درگیر می‌کنند و روح را اسیر. بسته به زخمی که در دل داری یا شوقی که پنهان کرده‌ای، او ژانر را انتخاب می‌کند گاهی غم، گاهی نفرت، گاهی عشقی که حتی خودت هم از آن خبر نداشتی
و عجیـب آن‌که تنها با نوک یک بید کوچک، می‌تواند تو را به مرز جنون یا آرامش ببرد. مثل جادویی بی‌صداست؛ صدایی که نه از گوش، بلکه از درون شنیده می‌شود.