گاه همین گونه بی خیال گوشهای پناه می برم،
قلم سادهام، کتابچهام به دستم..
می نویسم، می نویسم، از خودم، دلم، سکوتم، خستهگی هایم، گریستنهایم، ترس، تنهایی، شکستن،
سخن می گویم، با قلمام،
بیشترین اوقاتی که می نویسم، در وقت گریستن می باشم...
نوشتن راه زنده ماندن، من است..
برای کسی که از همه جفا دید،
سکوت را ترجیح داد، با واژه زنده ماند...
من همانم که پسندید، پسندیده نشد..🍁
#آوایِ __ گمنام..🍃
@AwayGomNam