چند روز دیگر تولدم است و نمیدانم چه مرگیم شده که حالا نمیخواهم تولدم برسد. دوست دارم ”دروغکی“ به همه بگویم: ”سلام. من یک دروغگوی کلاشم که تمام این سالها تاریخ تولدم را که سیام اسفند بوده را از همه شما قایم کردهام. چون آن روز را هر چهار سال یکبار تووی تقویم داشتیم، به شما دروغ گفتم و هفتم را انتخاب کردم. من یک دروغگوی کلاشم و چهار سال دیگر که تولدم شد، بزنید و بکشیدم.“ تولد عزیز، نیا که کشته میشوم؛ چه دروغ بگویم و مردم بکشندم، چه دروغ نگویم و شمعهای روی کیک را فوت کنم.