از جوانی‌های سَرو


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


مقداری غر و نوشته.
شنونده شما خواهم بود:
sarvinalizademoghadam@gmail.com
اینجا هم:
https://t.me/BChatBot?start=sc-94969-BXfA20P

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter




امروز یکجورهایی نحسی سیزده‌ سالگی را دارد. با این تفاوت که نحسی سیزده سالگی خرافه است و سیزده سالگی من خوش تر از هر عدد خوش یمنی گذشت، اما امروز جدی جدی نحسی‌ست. پس جز گوش میکنم و تکان تکان میخورم.


با من که سخن میگویی، گویی گل‌های خوش عطر بر سرم میریزند، بازویت را که جلو می‌آوری تا دستم را دورش حلقه کنم، انگاری سبک بال به مقصد بهشت پر میکشم و بوسه‌ای که برای زاد روزم به من میدهی، مرا میکشد. مرا میکشد و میبرتم جهنم. گناه است خب، چه میشود کرد؟ هیچ چیز. به هر حال که باید ببوسیم، به هر حال که باید بمیریم.
نگاهت اما عزیزم، سرد است. چشمهایی داری زیبا اما برای من نیستند. برای من نیستند و برای دیگری‌اند. نگاه تو برای من سرد است اما برای او که دیگر خسته شده‌ام و دلم میخواهد چاقو چاقویش کنم، گرم و پر عشق است.
ای کاش میتوانستم بیبیدی بابیدو کنم، شبیه او بشوم و تو اشتباهی دست مرا بگیری و ببری میان زوج‌ها تا باهم برقصیم. او هم بیاید و ببیند سر دختر دیگری روی شانه تو است بعد هم هیچ چیز نگوید و برود.
قسم میخورم برای جبران کار اشتباهی که در حقش کردم بار دیگر بیبیدی بابیدو کنم و برایش ارابه کدویی بسازم تا مجبور نشود با کفش‌های پاشنه‌بلند بدود که از تو دور شود.


Mood: 0/10




نفر سی‌ام و از سی نفر کلاس نشد. تازه شیرینی خوب بودن کارنامه‌اش را هم به من داد. دل‌مان برای کاکتوس‌ها غنج رفت، من برای ”تلقه“ بازی دعوتش کردم و خار کاکتوس تووی دستش فرو شد. من و او که گلناز باشد، باز هم تووی خیابان از خنده ریسه میرفتیم و خوشحال بودیم.
امروز را اینجا ثبت کردم تا بعد ها برای جوجه‌های کاکتوس‌هایمان تعریف کنم که از کجا آمده‌اند.


دیروز و امروز خواستم که جدی جدی یک نفری، هر دم، بوووووسه زند بر روووویم. اما خب من بوسه نخواستم و تو هم مرا بوسه نزن. من بوووووسه میخواهم؛ فردا هم میخواهم و فردا‌های بعدی هم.
دیشب هم دلم آووکادو خواست و امشب هم قرار است که دلم بخواهد. عزیزم، شاید هم ”آقاکادو“ خواستم. کسی چه میداند؟ به هرحال تو بیا بشین کنار من تا منتظر بوووووسه و آووکادو بمانیم یا هم که یک بوووووسه و آقاکادو.


Forward from: rfrsrh
خواهم که بر رویم، رویم، روووووویم، هر دم زنی بوسه. بله.


شما فرستادید ^-^


شما فرستادید D:
When your dreams all fail and the ones we hail are the worst of all, and the blood's run stale
I wanna hide the truth, I wanna shelter you, but with the beast inside, there's nowhere we can hide


ناشناس عزیزم،
احساس وقتی که گل نرگس میخری و میبینم که مرا یاد میکنی، درست به همان احساسی میماند که وقتی نرگس هدیه میگیرم، دارمش.


Forward from: Gray-Haired Roses


چند روز دیگر تولدم است و نمیدانم چه مرگیم شده که حالا نمیخواهم تولدم برسد. دوست دارم ”دروغکی“ به همه بگویم: ”سلام. من یک دروغگوی کلاشم که تمام این سالها تاریخ تولدم را که سی‌ام اسفند بوده را از همه شما قایم کرده‌ام. چون آن روز را هر چهار سال یکبار تووی تقویم داشتیم، به شما دروغ گفتم و هفتم را انتخاب کردم. من یک دروغگوی کلاشم و چهار سال دیگر که تولدم شد، بزنید و بکشیدم.“ تولد عزیز، نیا که کشته میشوم؛ چه دروغ بگویم و مردم بکشندم، چه دروغ نگویم و شمع‌های روی کیک را فوت کنم.


دبیرهای جهنمی‌ام دارند کاری میکنند که جدی جدی دست‌هایم بشکند. چشم‌هایم هم بخاطر گریه از جایش در بیاید و بیوفتد تووی دست‌هایی که ندارمشان. میگویم، نکند که داریم تووی فیلم
“miss peregrine's home for peculiar children”
زندگی میکنیم؟ آخر تغذیه آنها از چشم بچه‌هاست و ماهم که عجیب و غریب هستیم. البته، شاید هم فقط من عجیب و غریبم.


گوگل مرا به بازی گرفته و از اکانت جیمیلم بیرون انداخته. او به من میگوید که فعالیتی غیر معمول تووی اکانتم داشته‌ام و اصلا هم اینطور نیست؛ مگر اینکه چند روزی استفاده نکردن از آن، همان فعالیت غیر معمول باشد. بعلاوه او شش ساعت از من زمان خواست تا فقط دریابد که آیا من واقعنی سروین هستم یا یک آدم دیگر که شاید نامش جواد یا دَنیِل است. شش ساعت خیلی وقت است که گذشته اما اطلاعات را دم اسکله با چمدان نقره‌ای رنگ برایم ننداخته. به نظر شما وقتش رسیده که گولاخ‌ها را به جانش بیندازم تا زندگی‌اش را تمام کنند؟


شما فرستادید و من دوستش دارم.


برو. لطفا برو و نباش. اینطور ماندن و بودن تو روزانه مردن است. از تو خواهش میکنم یک روز ناگهانی بروی تا من هم همان یک روز ناگهانی بمیرم. برو و دیگر به من نگو: ”پنجره را باز کن. من ابر و باد پشت پنجره‌ام.“ برو و دیگر نیمه‌شب‌ها برایم گل و نامه نگذار و به شیشه‌ام سنگ نزن. نگو دوستم داری. پروانه نشو و دور سر من نچرخ. بهارنارنج برایم نیاور و هدیه‌هایت را پس بگیر. نگو دلتنگ منی، خاطراتت را جمع کن و برو. برو و اینبار دیگر برنگرد؛ حتی اگر دستم را تووی دست مرگ دیدی.


تولدت مبارک آقای کرت کوبین. ای کاش هنوز هم بودی و این جمله قلبمو شکوند.

18 last posts shown.

135

subscribers
Channel statistics